வெள்ளி, 9 ஜூன், 2017

மிகத் துல்லியமானத் தாக்குதல்

பச்சையும் சாம்பலுமான சீருடையை உடுத்திக்கொண்டு இமயமலையின் அடிவாரத்தில் தவழ்ந்து, மறைந்து தான் வைத்திருக்கும் உலகத் தரமானத் துப்பாக்கிக்கு எவனேனும் ஒருவன் தீவிரவாதி என்கிற பெயரில் இரையாகக் கிடைக்கமாட்டானா....என இந்திய இராணுவத்தினர் தேடுவதைப்போலதான் அன்ஸர் தன் மனைவியைத் தேடிக்கொண்டிருந்தான். எந்த மூலையிலிருந்தும் அழுகையாக, ஓலமாகக் கிடைத்தாலும் போதும் என்றளவில்தான் அவனது தேடல் இருந்தது. வாழ்கிறோம்...என்கிற பெயரில் ஒரு நாளைக்கு எப்படியேனும் பத்து முறையேனும் செத்துவிடும் எத்தனையோ காஷ்மீரிகளில் அவனும் ஒருவன். உலகில் அதிகம் உச்சரிக்கப்படும் சொற்களில் ஒன்றாக அவனுடைய மாநிலம் இருக்கிறது. இந்தியாவின் மொத்த பனியும் அங்கேதான் கொட்டுகிறது. ஆனால் பனியினாலான நடுக்கத்தை விடவும் பயத்தினாலான நடுக்கமே அவனை பெரிதும் நடுக்கிக்கொண்டிருந்தது. இந்திய வரைபடத்தில்தான் அதன் பெயர் காஷ்மீர். ஆனால் அதன் வாசிகள் அழைப்பது என்னவோ பள்ளத்‘தாக்கு என்றுதான். அன்ஸரின் தாய் உறவு சர்வதேச எல்லை முள் வேலிக்கு அப்பால் இருக்கிறது. தந்தை உறவின் கீழ் காஷ்மீர் பள்ளத்தாக்கில் அவன் வாழ்ந்துகொண்டிருந்தான். உலகின் ஏதேனும் ஒரு மூலையில் ஒரு புது ரகத் தோட்டா, துப்பாக்கி, பீரங்கி, ஆளில்லா இயங்கும் போர் விமானம், ராக்கெட் கண்டுப்பிடிக்கப்பட்டு சந்தைக்கு வராத நாட்களில் அவனுக்கான வாழ்க்கை அவனிடம் இருந்தது. மற்ற நாட்களில் முகுளத்தையும் நடுங்கச் செய்யும் நடுக்கம்தான்! ராஜஉரி, பூஞ்ச், குப்வாரா மாவட்டங்களில் ஊரடங்கு உத்தரவு பிறப்பிக்கப்பட்டிருந்தது. அவசரக்கால வாகனங்களுடன் , இராணுவ வாகனங்கள் மட்டும் சாலைகளில் இயங்கிக்கொண்டிருந்தன. சாலை முழுவதும் துப்பாக்கி ஏந்திய இராணுவத்தினர்கள் நின்றுகொண்டிருந்தார்கள். முக்கத்திற்கு முக்கம், திருப்பம், பள்ளி வாசல், கோயில், கல்விச்சாலை, அங்கன்வாடி, அங்காடி,..என ஓரிடம் தவறாமல் இராணுவத்தினர் விரைப்பாக நின்றுகொண்டிருந்தார்கள். அவர்களைத் தவிர பொது மக்களின் நடமாட்டம் அறவே அற்றிருந்தது. அவரவர் ஏதேனும் ஒரு மறைவிடத்தில் தொலைத்த அமைதியைத் தேடிக்கொண்டிருந்தார்கள். அவர்களுடன் சேர்ந்து அன்ஸர் அவனுக்கான அமைதியைத் தேடிக்கொண்டிருந்தான். அவனுக்கான அமைதி புது மனைவியிடத்திலிருந்தது. திருமணம் நடந்தேறிய அன்றையத் தினமே அவன் மூளையை மட்டும் வைத்துகொண்டு இதயத்தை மனைவியிடம் கொடுத்துவிட்டிருந்தான். அந்த இதயத்தைதான் அவன் ஓரிடம் விடாமல் தேடிக்கொண்டிருந்தான். இதயத்தைத் தேடி இரத்தம் தமனி, சிரைக்குள் ஓடுவதைப்போல அவன் மனைவியைத் தேடி ஓடிக் கொண்டிருந்தான். சர்வதேச எல்லைக்கோட்டை ஒட்டியுள்ள பூஞ்ச் மற்றும் ராஜஉரி மாவட்டங்களுக்கிடையில் ஒரு மலையின் அடிவாரத்தில் அவனுடைய ஊர், தெரு, வீடு இருக்கிறது. அவன் தேடுவதை ஒரு கனம் நிறுத்தி நின்று நிதானிப்பானேயானால் அவனது கிராமம் பூஞ்ச் மாவட்டத்தில் பாஞ்ச்கிரியான் எனத் தெரியவரும். அவனுக்கு ஏது நேரம்....அவனிடமிருந்த ஒவ்வொரு நொடியும் மனைவியைத் தேடிக் கண்டுப்பிடிப்பதிலேயே கழிந்துகொண்டிருந்தது. மனிதனுக்கு இரண்டு காதுகளின் அவசியம் காஷ்மீரிகளுக்கு தேவையென இருந்தது. ஒரு காது பாகிஸ்தானிற்கு. இன்னொன்று இந்தியாவிற்கு. ‘ வாழ்கிற நாள் வரைக்கும் இந்தியா என்கிறப் பெயரை உச்சரிக்கக்கூடாது...’ என்கிறது பாகிஸ்தான். ‘ சாகும் பொழுதும் பாகிஸ்தானை நினைக்கக்கூடாது...’ என்கிறது இந்தியா. இரண்டு காதுகளையும் ஏறாமல் இறங்காமல் பார்த்துகொண்டவர்கள் மட்டும் பள்ளத்தாக்கில் தப்பிப்பிழைத்துகொண்டிருந்தார்கள். அன்ஸர் தூங்கி இரண்டு வாரங்களாகி விட்டிருந்தன. மனைவியின் இதமான வெப்பம், குளிரை உடைக்கும் அவளது மூச்சுக்காற்று இல்லாமல் அவனால் தூங்கமுடியவில்லை. மனைவியைத் தொலைத்தத் துயரம் உச்சந்தலையைத் தொட்டு பாதங்களில் இறங்கியது. எப்படியேனும் மனைவியைத் தேடிக் கண்டுப்பிடித்திட வேணும் என்கிற வேட்கை மட்டும் தொண்டைக்கும் நெஞ்சிற்குமிடையில் உருண்டுக்கொண்டிருந்தது. நடைமுறையில் இருக்கும் ஊரடங்கு உத்தரவைப் பற்றியும், அது கொடுக்கும் எச்சரிக்கைப்பற்றியும் அவன் தெரிந்து வைத்திருக்கவில்லை. கிளை மறைவில் இலைகளுக்கிடையில் தொங்கும் ஆப்பிளைத் தேடுவதைப்போலதான் அவன் தன் மனைவியைத் தேடிக்கொண்டிருந்தான். ‘ அன்ஸர்...இவள்தான் உன் மனைவி....நான் சொல்வதை நீ நம்பு..’ அவனுக்கு நெருக்கமானவர்கள் ஒரு பாஷ்மினா கம்பளி உடுத்தியவளைக் காட்டிக்கொண்டிருந்தார்கள்.‘இதோ...நீ அவளுக்கு வாங்கிக்கொடுத்த பர்தா, சால்வை... இவள்தான் உன் மனைவி....’ என்றவாறு உறவினர்கள் சிரத்தை எடுத்து விளக்கிக்கொண்டிருந்தார்கள். அவர்களது விளக்கத்தை அவன் சட்டென உதாசீனப்படுத்தினான்.‘ இவள் என் மனைவியாக இருக்க முடியாது. என் மனைவி எதோ ஓரிடத்தில் ஒழிந்திருக்கிறாள்...அவளை நான் எப்படியேனும் தேடிக்கண்டுப்பிடிப்பேன்...’ என்றவன் அவர்களிடமிருந்து விலகி அவன் சந்தேகப்படுமிடங்களில் தேடிக்கொண்டிருந்தான். மட்டைப்பந்து விளையாடுகையில் இழுத்து அடிக்கப்பட்டப் பந்து பவுண்டரிக்கு வெளியே சிக்ஸர்களாக விழுவதைப்போலதான் பீரங்கிக்குண்டுகள் ஆங்காங்கே விழுந்துகொண்டிருந்தன. கிழக்கிலிருந்து மிகச்சரியாக இலக்கு நோக்கி சீறிப்பாயும் குண்டுகள் கில்லட், ஹுன்சா, நாகர்,ஸ்கர்டு எல்லைக்குள் விழுந்து உயிரைக் கழுவிக்குடித்துகொண்டிருந்தன. காஷ்மீர், ஜம்மு இரண்டும் இரு வேறு நிலம். இது பள்ளம், அது மேடு. காஷ்மீரில் பனி பெய்தால் ஜம்முவில் வெயில் அடிக்கும். காஷ்மீரில் போர் என்றால் ஜம்முவில் ஓரளவேணும் அமைதி நிலைக்கொண்டிருக்கும். ஆனால் பாகிஸ்தான் இந்தியா மீது தொடுத்த உரி தாக்குதலுக்கு பிறகு இரு நிலங்களின் காதுகளிலும் எறும்பு புகுந்து அமைதியைத் தொலைத்திருந்தன. இந்திய இராணுவம் பாகிஸ்தான் நோக்கி விட்டெறிந்து மிர்பூரில் விழுந்து வெடிக்காதக் குண்டுகள் ராஜஉரிக்கு திரும்பி வந்தன. அதன் குலைநடுக்கம் பூஞ்ச் வரைக்கும் இருந்தன. பூஞ்ச் மக்கள் ராஜஉரிக்கு இடம்பெயர்ந்தார்கள். ராஜஉரியினர் பூஞ்ச்க்கும்,. ராம்கார் சம்பாவிற்கும், சம்பா மக்கள் ஜம்முவிற்கும் ஜம்முவினர் ராம்காருக்குமாக மூட்டைக் கட்டிக்கொண்டிருந்தார்கள். கடலின் அடியில் இடம்பெயரும் சுழற்சி நீரோட்டம் பள்ளத்தாக்கு மக்களிடம் நடந்துகொண்டிருந்தது. அன்ஸர் தேடலில் இந்து , முஸ்லீம், புத்தம் பாகுபாடு பார்க்கவில்லை. சன்னி , ஷியா , குஜ்ஜார் என பிரிக்கவில்லை. அவன் ஒவ்வொரு தெரு, வீடாக நுழைந்து அவனுக்கானவளைத் தேடிக்கொண்டிருந்தான். ஹரிசிங் வம்சாவளிகள் அதிகம் வாழும் சிங் வாழ் பகுதிகளில் முதலில் தேடினான். ஒவ்வொரு வீட்டுக் கதவுகளையும் தட்டி அவன் கையில் வைத்திருக்கும் மனைவியின் புகைப்படத்தைக் காட்டி ‘ இவள் இங்கே எங்கேனும் ஒழிந்திருக்கிறாளா...?’ எனக் கேட்டான். ஒரு வீடு தவறாமல் கேட்டுக்கொண்டு வந்தவன் உலகின் அமைதி விரும்பிகள் எனச் சொல்லிக்கொள்ளும் புத்தப்பிட்சுகளின் வீட்டுக் கதவுகளை அவன் தட்டத் தயங்கவில்லை. குஜ்ஜார் இன மக்களுக்கு இஸ்லாமியர்களை அவ்வளவாகப் பிடிக்காது. அவர்கள் இந்திய நலன் விரும்பிகள். காஷ்மீரை கடைசியாக ஆண்ட ஹரிசிங் மன்னரின் அமைச்சர் பொறுப்புகள் அத்தனையையும் அனுபவித்தவர்கள். இன்றைக்கும் அவர்களது ஆதரவு இல்லாமல் ஸ்ரீநகர் மற்றும் ஜம்முவில் குளிர் மற்றும் கோடைக்கால சட்டசபையை நடத்திட முடியாது. அவர்களின் கடைத்தெருக்கள், குடியிருப்பு , அலுவலகத் தெருக்களில் நுழைந்து மனைவியின் வயது, அடையாளங்களைச் சொல்லி மனைவியைத் தேடிக்கொண்டிருந்தான். குஜ்ஜார் வாழ் தெருக்களை முடித்து இந்து வாழ் குடியிருப்பிற்குள் நுழைந்தான். அதிலும் சைவம், வைணவம் என்கிற பாகுபாட்டுடன் கூடிய தெருக்களாக இருந்தது. அதற்குள்ளாகத் தேடினான். அடுத்து அவன் இரண்டு குன்றுகளைக் கடந்து ஜம்மு காஷ்மீர் விடுதலை முன்னணியினர் அதிகம் வாழும் உதாம்பூர் மாவட்டத் தெருக்களுக்கள் நுழைந்தான். பல பள்ளங்களில் இறங்கி ஏறி ஒரு காலத்தில் ஹிஸ்ப் - உல்- முஜாஹிதீன் அமைப்பினர் அதிகமாக நடமாடிய வீதிகளில் துலாவினான். லஷ்கர் - இ- தொய்பாவினர் மறைந்திருந்த இடம் எனச் சொல்லிக்கொள்ளும் மலையின் அடிகார குடியிருப்புகளில் தேடினான். ஹர்கத் - உல்- அன்ஸர், ஜெய்ஷ் - இ- முகமது, ஹர்கத் - உல்- முஜாஹிதீன், முஸ்லீம் விடுதலைப்படை, தலிபான், அல் - ஃபத்தா, அல் - ஃபரன், டுக்தரன் - இ- முல்லத், அல் - ஜிஹாத், ஜமாய்த் - உல்- முஜாஹிதீன், அல் - பதர், அல் - பர்க், ஹிஸ்புல் மோமினின், தரிக் -இ- ஜிஹாத், ஹிஸ்புல்லா, ஐக்கிய ஜிகாத் குழு, ஹர்கத் -இ- ஜிகாத்- இ- இஸ்லாமி, இஸ்லாமிய முன்னணி, இக்வான் உல் முஸ்லிமீன், , காஷ்மீர் விடுதலை ஜிஹாத், ... என பிரிவினைவாதிகள் அவ்வபோது தலைத்தூக்கிய இடங்களிலெல்லாம் ஒரு பதட்டமுமில்லாமல் தேடினான். வானம் விட்டுவிட்டு தூரிக்கொண்டிருந்தது. ஒரு மலையின் அடிவாரத்தில் ஒரு மூதாட்டி செம்மறி கூட்டத்தை மேய்த்துகொண்டிருந்தாள். செம்மறிகள் ஒன்றோடொன்று முட்டி, மோதி விளையாடிக்கொண்டிருந்தன. ஒரு செம்மறியின் முதுகில் இரண்டு ஆட்காட்டிக்குருவிகள் உட்கார்ந்து கொண்டு தன் வாயிலிருந்த இரையை அதன் ஜோடிக்கு ஊட்டிக்கொண்டிருந்தது. இன்னொரு மரத்தில் இரண்டொரு குருவிகள் ஒன்றையொன்று கொத்தி கூச்சலிட்டு விளையாடிக்கொண்டிருந்தன. அதனைப் பார்த்ததும் அவனுக்கு அவன் மனைவி ஞாபகத்திற்கு வந்தாள். மனைவி தோளில் கையைக் கிடத்திக்கொண்டு நடப்பதும், சிரித்து விளையாடுவதுமான நினைவுகள் அவனுக்கு வந்தன. அவன் செம்மறி மேய்த்துகொண்டிருந்த அந்த மூதாட்டியிடம் சென்றான். ‘ என் பெயர் அப்பாஸ் அன்ஸர்...இந்த படத்தில் இருப்பவள் என் மனைவி. பெயர் ஸர்மத் நிஷா. வயது இருபத்து ஐந்து. இருவரும் நிக்காஹ் செய்துகொண்டு ஒரு மாதமாகிறது. புகைப்படத்தில் இருப்பதை விடவும் அழகாக இருப்பாள். மேலுதட்டில் ஒரு மச்சமிருக்கும். சிரிக்கையில் கன்னங்களில் குழி விழும். அரபி பேசுவாள். உருது பேசுவாள்... இந்தி தேவையானளவிற்கு தெரியும்...இவளை எங்கேனும் பார்த்தீர்களா....?’ எனக் கேட்டான். அவள் தலை பர்தாவை ஒரு முறை நன்றாக இழுத்து விட்டுக்கொண்டு புகைப்படத்தைத் துலாவிப்பார்த்தாள். அவனைப் பார்த்தபடி உதட்டைப் பிதுக்கினாள். அன்ஸர் மனம் போனப்போக்கில் நடந்தான். ஜம்முவிலிருந்து ஸ்ரீநகருக்கு போக வேண்டிய வாகனங்கள் ஆங்காங்கே நிறுத்தப்பட்டிருந்தன. ஒவ்வொரு வாகனத்திற்கு முன்பும் ஒரு இராணுவன் துப்பாக்கி ஏந்தியபடி நின்றுகொண்டிருந்தான். அவர்களிடம் புகைப்படத்தைக் காட்டி கேட்டான். வானகங்களில் ஏறிக் குதித்து மனைவியைத் துலாவினான். சன்னி முஸ்லீம் குடியிருப்பிற்குள் நுழைந்தான். முஜாஹிதீன் தெரு, லஷ்கர் வீதி, ஜிஹாத் குடியிருப்பு, பதர்வாசிகள் வாழும் பகுதி, பர்க் நிலம், ஃபத்தா குறுக்குச்சந்து, ஃபரன் சதுக்கம், மில்லத் தெரு,...என ஒவ்வொரு தெருவாகக் தேடிக்கொண்டு வந்தவன் ஷன்னி குடியிருப்பிற்குள் நுழைந்தான். குஜ்ஜார், சன்னி , இந்து குடியிருப்புகளில் இருந்த பரபரப்பு ஷியா வாழ் பகுதியில் இல்லாமலிருந்தது. அவர்கள் காஷ்மீருக்கு விழுந்திருந்த தலையெழுத்தை நினைத்து முகத்தில் துக்கம் சூழ உட்கார்ந்திருந்தார்கள். ஒவ்வொரு வீட்டின் வாசலில் நின்றுகொண்டு அவன் மனைவியின் பெயரைச் சொல்லி உரக்கக் கத்தினான். ‘ என் தங்கமே....ஸர்மத் நிஷா நீ எங்கேயடி இருக்கிறாய்....? என் அமைதியைப் பறித்துக்கொண்டு நீ எங்கேயடி போனாய்....? தயவுசெய்து என்னை நீ அலையவிடாதே... வெளியில் வா....’ என்றவாறு கண்ணீர் கம்பலையுடன் அவன் அடித்தொண்டையிலிருந்து எழுந்த பிரவாகத்தால் கூப்பிட்டான். அவனால் தொடர்ந்து நடக்க முடியவில்லை. அவனுக்கு மயக்கம் வருவதைப்போலிருந்தது. ஒரு மரத்தடியின் கீழ் படுத்தான். அவனுக்கு தூக்கம் வரவில்லை. அவனது மனவோட்டத்தில் மனைவி கூப்பிடும் தூரத்தில் எதொவொரு இடத்தில் அவள் இருக்க வேண்டும் என அவனது ஆழ்மனம் உறுத்தியது. தலையில் கவிழ்த்திருந்த குல்லாவை எடுத்து இடுப்பில் சொறுகிக்கொண்டு புரண்டுப் படுத்தான். ஒரு இராணுவன் துப்பாக்கியை ஏந்தியபடி பூட்ஸ் காலால் அன்ஸரை உதைத்து எழுப்பினான். அவன் திடுக்கென விழித்தான். ‘ என் மனைவி கிடைத்திட்டாளா....?’ கண்களை அகல விரித்துக் கேட்டான். அந்த இராணுவன் அவனை ஒரு முறை முறைக்கப் பார்த்துவிட்டு ஓரடி தள்ளி நின்றான். அன்ஸர் எழுந்தான். தன் பாக்கெட்டிற்குள் கையை நுழைத்து கத்தையாக இந்திய கரன்சிகளை அள்ளினான். இராணுவன் முன் நீட்டினான். ‘ வைத்துக்கொள்ளுங்கள்....உங்களுக்கு என் மனைவி இருக்குமிடம் தெரியும்....இந்தப் பணத்தை வைத்துக்கொண்டு என் மனைவியை எனக்கு காட்டிக்கொடுங்கள்....’ என்றவாறு அவனிடம் கெஞ்சினான். அந்த இராணுவன் ஒன்றும் சொல்லாமல் துப்பாக்கியை ஒரு கணம் அவனது நாசிக்கு நேராக காட்டிவிட்டு பத்தடி தூரம் தள்ளிப்போய் நின்று ஒரு திசையைப் பார்த்து குறி வைத்தான். அவன் படுத்திருந்த மரத்தடியையொட்டி பண்டிட் அதிகம் வாழும் தெரு இருந்தது. அதற்குள் நுழைந்தான். ஒவ்வொரு வாசலிலும் விசாரித்தான். பிறகு இராஜபத்திர வம்சத்தினர் வாழும் தெருக்களுக்குள் நுழைந்தான். பிறகு தாழ்த்தப்பட்ட மக்கள் வாழும் குடியிருப்பிற்குள் நுழைந்தான். அவர்கள் தந்த சில சப்பாத்திகளை வாங்கி மென்றான். தண்ணீர் குடித்தான். ஒன்றிரண்டு சப்பாத்திகளை வாங்கி அவன் உடுத்தியிருந்த அழுக்கு பைஜாமா பைக்குள் திணித்துகொண்டான். எப்பொழும் பரபரப்பாக இருக்கும் தோடா மாவட்டத் தெருக்கள் வெறிசோடி இருந்தன. ஒன்றிரண்டு வாகனங்கள் மட்டும் அவசரகால வாகனமாக இயங்கிக்கொண்டிருந்தன. அவனது கண்களுக்கு தென்படும் வாகனத்தைத் தேக்கினான். நிற்காத வாகனத்தில் ஏறிக்குதித்தான். வாகனத்திற்குள் சுற்றுமுற்றும் பார்த்தான். பிறகு அத்தனை வேகத்தில் இயங்கும் வாகனத்திலிருந்து குதித்து ஏதேனும் ஒரு குடியிருப்பு பகுதிக்குள் நுழைந்து கையில் வைத்திருக்கும் புகைப்படத்தைக்காட்டி ‘ இவளை உங்களுக்கு தெரிந்திருக்கும். இவளை யாரேனும் பார்த்தீர்களா....?’ எனக் கேட்டான். எப்படியேனும் தன் மனைவி தனக்கு கிடைத்துவிடுவாள் என்கிற நம்பிக்கை அவனுக்குள் வேர் விட்டிருந்தது. ஒவ்வொரு இடமாகத் தேடி திரும்பவும் அவன் அவனது மாவட்டத்திற்கு வந்தான். அவனது தெருவிற்குள் நுழைந்து அவனது வீட்டினை அடைந்தான். வீடு துப்பாக்கிக்குண்டுகளால் நிர்மூலமாக்கப்பட்டிருந்தது. அவனது வீட்டின் சுவர்களை, கூரைகளை உலகத்தரத்தினலானத் தோட்டாக்களால் குடையப்பட்டிருந்தது. அவன் வீடு மட்டுமல்ல அந்தத் தெருவில் உள்ள இன்னும் சில வீடுகளும் பீரங்கி குண்டுகளால் துளைக்கப்பட்டிருந்தன. வீடுகள் தோறும் கறுப்புக் கொடி பறக்க விடப்பட்டிருந்தது. நாய்கள் குரைத்தபடி இருந்தன. வீட்டிற்குள் நுழைந்து மேற்கூரையைப் பார்த்தான். மேற்க்கூரை கான்கிரீட் பட்டையாக விழுந்து கிடந்தன. சுவர்கள் வீட்டிற்குள் சரிந்து உடைந்து நொறுங்கி இருந்தன. மலை கற்களான வீடு அது. இமயமலை அடிவாரத்து சதுர வடிவிலான கற்கள். ஒவ்வொன்றாக எடுத்து அதற்குள் தன் மனைவி இருக்கிறாளா...எனத் தேடினான். கோழி அதற்கான இரையைத் தேடுவதைப்போலதான் அவன் தன் மனைவியைத் தேடிக்கொண்டிருந்தான். அவனுக்கு வேண்டியப்பட்டவர்கள் இரண்டு பேர் ஓடி வந்தார்கள். மூச்சிறைக்க நின்றார்கள். ‘ அன்ஸர்...’ என்றார்கள். ‘ உன் மனைவி கிடைத்துவிட்டாள் ’ என்றார்கள். அவன் உதடுகள் விரிய சிரித்தான். மனைவி கிடைத்துவிட்டாள் என்கிற மகிழ்ச்சியில் கண்களிலிருந்து ஆனந்தக்கண்ணீர் வழிந்தது. அவன் உடுத்தியிருந்த பைஜாமா உடை மேலே கீழே இழுத்துவிட்டுக்கொண்டான். முகத்தைத் துடைத்துகொண்டான். ஆடை கிழிந்திருப்பதைப் பற்றி அவன் கவலைப்படவில்லை. தலையில் கவிழ்ந்திருந்த குல்லாவை அப்படியும் இப்படியுமாக நகர்த்தி சரி செய்துகொண்டான். அதே இடத்தில நின்றவாறு மகிழ்ச்சியின் பெருக்கில் குதித்தான். கைக்கொட்டிச் சிரித்தான். அவனது சட்டைப்பைக்குள் இருந்த சப்பாத்தித் துண்டுகளை எடுத்து பிய்த்து சுற்றி நின்றவர்களிடம் கொடுத்தான். இன்னொரு பாக்கெட்டிற்குள் கையை நுழைத்தான். கரன்சி நோட்டுகள் வந்தன. கொத்தாக அள்ளி வானத்தை நோக்கி விட்டெறிந்தான். ‘ எங்கே என் தங்கம்....? என் அழகு....? ஸர்மத் நிஷா.....நிஷா....’ என்றவாறு நாலாபுறமும் ஓடினான். தகவல் கொண்டு வந்திருந்த இரண்டு பேர் அவனை கைத்தாங்கலாகப் பிடித்துகொண்டு நடந்தார்கள். அவனை ஒரு மருத்துவமனைக்குள் அழைத்துசென்றார்கள். மருத்துவமனைக்கு உள்ளே வெளியே துப்பாக்கி ஏந்திய காவலர்கள் நின்றுக்கொண்டிருந்தார்கள். அவர்கள் கையில் வைத்தி்ருந்த துப்பாக்கியை விலக்கி அக்காவலனை இளக்காரமாகப் பார்த்தான். ‘ எனக்கு என் மனைவி கிடைத்துவிட்டாள்...’ என்றவாறு சிரித்தான். அவர்கள், அவனை மருத்துவமனையின் உள் கட்டிடத்திற்குள் அழைத்துச்சென்றார்கள். வடக்கு பக்கம் திரும்பி சாலையோர கட்டிடத்திற்கு வந்திருந்தார்கள். அது பிணக்கிடங்கு. அதற்குள் மூவரும் நுழைந்தார்கள். ஒன்று, இரண்டு, மூன்று சடலங்களைத் தாண்டி வெண் துணியால் மூடப்பட்டிருந்த ஒரு சடலத்தை அவனிடம் காட்டினார்கள். ‘ அன்ஸர்...இவன்தான் உன் மனைவி ...’ அன்ஸர் அவன் அந்த உருவத்தை குறுகுறுவெனப் பார்த்தான். தொட்டான். உடம்பை குலுக்கி எழுப்பினான். ‘ இதோ...நீ இவளுக்கு வாங்கிக்கொடுத்த தொங்கல்...சல்வர்....பாஷ்மினா கம்பளி....’ அவன் அவற்றை வெறிக்கப்பார்த்தான். காலடி ஓரடி பின்னால் எடுத்துவைத்தான். ‘ அன்ஸர்....இவள்தான் உன் மனைவி. நாங்கள் சொல்வதை நம்பு.. வீணாக உன் மனைவியைத் தேடி அலையாதே....’ அப்படிச் சொல்லிக்கொண்டிருந்தவனின் கன்னத்தில் ஓங்கி அறைந்தான் அன்ஸர். அவர்களை முறைக்கப்பார்த்தான். ‘ உனக்கு அவள் மீது சந்தேகம் வருகிறதா....?’ ‘ ஆம்....’ என்றவாறு அன்ஸர் தலையாட்டினான். ‘ ஒரு நிமிடம் இரு...’ இரண்டு பேரில் ஒருவன் வெளியில் ஓடி இரண்டு மருத்துவ அதிகாரிகளை அழைத்து வந்தான். அதிகாரிகள் ஸ்ரெட்சரில் இருந்த அந்தச் சடலத்தின் கட்டை விரலை எடுத்து அவர்கள் வைத்திருந்த கணினி கண்ணாடி வில்லையில் வைத்தார்கள். கண் முன்னே அவளது புகைப்படம் விரிந்தது. அன்ஸர் ‘ அய்....’ என்றவாறு புகைப்படத்தைப் பார்த்தான். முகம் பூரிக்கச் சிரித்தான். அதிகாரிகள் கேட்டார்கள். ‘இது உன் மனைவி தானே.....? ’ ‘ ஆம்....’ என்றான். ‘ அவளது ஆதார் எண் சரிதானே....?’ மனதிற்குள் சொல்லிப்பார்த்துகொண்டு சிரித்தான். ‘ பெயர் ஸர்மத் நிஷா.’ ‘ஆம்....’ ‘கணவர் பெயர் அப்பாஸ் அன்ஸர்’. ‘ நான்தான்...நான் தான்....’ ‘ வயது இருபத்து ஐந்து ’ ‘ ஆமாம்....’ ‘ அப்படியென்றால் இவள்தான் உன் மனைவி....இவளை தூக்கிக்கொண்டுபோய் உனக்கான இடத்தில் அடக்கம் செய்துகொள்.....’ மருத்துவ அதிகாரிகள் சொன்னார்கள். அன்ஸர் ஒன்றும் பேசவில்லை. கணினி திரையிலிருந்து பார்வையை எடுத்து ஸ்ரெட்சரில் படுக்க வைத்திருந்த சடலத்தின் மீது குவித்தான். கண்களை உருட்டித் திருட்டி பார்த்தான். நுகர்ந்து பார்த்தான். அவள் கனமழையில் நினைந்த சிவப்பு பூவைப்போல இரத்தத்தால் மூடப்பட்டிருந்தாள். அன்ஸர் சுற்றி நின்ற அத்தனைப் பேர்களையும் இளக்காரமாக ஒரு முறைப்பு முறைத்து விட்டு அந்த இடத்தை விட்டு வெளியேறினான். ‘ அவள் என் மனைவியைப்போலிருக்கும் யாரோ ஒருத்தி. அவள் என் மனைவியாக இருந்திருந்தால் என்னைக் கண்டதும் துள்ளி எழுந்திருக்கல்லவா செய்திருப்பாள்...’ என்றவாறு அவன் அந்த மருத்துவமனையிலிருந்து வெளியேறி மனைவியைத் தேடத் தொடங்கினான்.

ஒரு இலட்சம் ரூபாய் பரிசு

உலகலாவிய சிறுகதைப் போட்டி

மலேசியா நாட்டில் உலகலாவிய சிறுகதைப் போட்டி! தமிழ் மொழி எழுத்தாளர்களுக்கு அழைப்பு சிறுகதை அனுப்ப இறுதி நாள்: ஆனி 16, 2048 / 30.06.2017 மலேசியா நாடடில் இயங்கி வரும் மலேசியத் தமிழ் மணி மன்றத்தின் பத்தாம் ஆண்டு நிறைவு விழாவை முன்னிட்டு உலகம் தழுவிய சிறுகதைப் போட்டி நடத்தத் திட்டமிடப்பட்டுள்ளது. இப்போட்டியில் கலந்துகொள்ளத் தமிழ்ப்படைப்பாளர்களுக்கும் எழுத்தாளர்களுக்கும் மாணவர்களுக்கும், ஆர்வலர்களுக்கும் மலேசியத் தமிழ் மணி மன்றத்தின் தேசியத்தலைவர்சு.வை.லிங்கம் அழைப்பு விடுத்துள்ளார். இவ் உலகம் தழுவிய சிறுகதைப் போட்டியின் இந்திய ஒருங்கிணைப்பாளரும் மதுரை காமராசர் பல்கலைக்கழகத் தமிழியற்புலத் தமிழியல்துறைத் தலைவருமான(பொ) முனைவர் போ.சத்தியமூர்த்தி வெளியிட்ட செய்திக்குறிப்பு. மலேசியா நாடடில் இயங்கி வரும் மலேசியத் தமிழ் மணி மன்றம் தமிழ் மொழிக்காகவும், பல்கலைக்கழகம், கல்லுரி, பள்ளிகளில் பயிலும் மாணவர்களின் திறன்களை மேன்மைப்படுத்தவும், மன்பதைக்காகவும் பல்வேறு அரும்பணிகளைத் தொடர்ந்து செய்துவருகின்றது. இந்த அமைப்பின் பத்தாம் ஆண்டு நிறைவையொட்டி, இளம் தமிழ்ப் படைப்பாளர்களையும் எழுத்தாளர்களையும் ஊக்கப்படுத்தும் நோக்கிலும் பள்ளி, கல்லுரி, பல்கலைக்கழகங்களில் பயிலும் மாணவர்களின் படைப்பாற்றல் திறனை வளர்த்துக்கொள்ளும் நோக்கிலும் உலகம் தழுவிய நிலையில் தமிழர்கள் வாழ்ந்து வரும் நிலையில் அவர்களின் உள்ளக்கிடக்கையை வெளிக்கொணரும் எண்ணத்திலும் உலகம் தழுவிய இச் சிறுகதைப்போட்டி நடத்தப்படுகிறது. காரைக்குடி அழகப்பா பல்கலைக்கழகத் துணைவேந்தர் பேராசிரியர் சொ.சுப்பையா அவர்கள் தம் பல்கலைக்கழகத்தில் இயங்கிவரும் தமிழ்ப் பணபாட்டு மையம் , திருக்குறள் இருக்கை ஆகியவற்றுடன் மலேசிய நாட்டில் இயங்கிவரும் மலேசியத் தமிழ் மணி மன்றம்;, மலேசியத் தமிழ்க் காப்பகத்துடனும் புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தம் செய்துகொண்டது குறிப்பிடத்தக்கது. அழகப்பா பல்கலைக்கழகத்துடன் புரிந்துணர்வு ஒப்பந்தம் செய்துகொண்டதன் விளைவாக இத்தகு சிறப்பு மிகுந்த மலேசியத் தமிழ் மணி மன்றம் உலக அளவிலான சிறுகதைப் போட்டியை முதல் முறையாக நடத்துகிறது. இதில் தமிழ்க் கல்வி, தமிழ்ப் பண்பாடு. தமிழர்களின் வாழ்வியல் முறை, பண்பாடு அடையாளங்கள், தமிழரின் சாதனைகள், வீரவிளையாட்டுக்கள், தமிழரின் மருத்து முறைகள், உணவு முறைகள், நம்பிக்கைகள், திருவிழாக்கள்,வழிபாட்டு முறைகள் என வரிசைப்படுத்தப்பட்ட இன்னும் பல்வேறு பொருண்மையில் சிறுகதையின் கருவாக அல்லது உட்பொருளாக அமையலாம். சிறுகதை எழுத விருப்பமுள்ள படைப்பாளர்கள், மாணவர்கள், ஆர்வலர்கள் தாங்கள் எடுத்துக்கொண்ட தலைப்பிற்கிணங்க சிறுகதையை எழுதி ஏ4 தாளில் தட்டச்சு செய்து 4 பக்கங்களுக்கு மிகாமல், 12 அளவுள்ள ஒருங்குகுறி அல்லது பாமினி எழுத்துருவில் அல்லது பிற எழுத்துருவில் 1..5 இடைவெளியில் சிறுகதையைத் தருதல் வேண்டும். போட்டியில் கலந்துகொள்பவர்களுக்கு வயது வரம்போ, எந்தவிதப் பதிவுக் கட்டணமோ இல்லை. குறிப்பாக ஒருவர் ஒரு சிறுகதை மட்டும் எழுத அனுமதிககப்படும். சிறுகதையின் முகப்புப் பகுதியில் தங்களின் முழு முகவரி, தொலைபேசி எண், மின்னஞசல் முகவரியைத் மிக அவசியமாகக் குறிப்பிடவும். முழுமைபெற்ற சிறுகதையை ஆனி 16, 2048 / 30.06.2017 ஆம் நாளுக்குள் மலேசிய நாட்டுப் படைப்பாளர்கள் vaiskaru@yahoo.com என்ற மின்னஞ்சல் முகவரிக்கும் இந்தியா மற்றும் பிற நாட்டுப் படைப்பாளர்கள் tamilkanikani@gmail.com என்ற மின்னஞ்சல் முகவரிக்கும் சிறுகதையை அனுப்ப வேண்டுகிறோம். மிகச் சிறந்த சிறுகதையாகத் தெரிவு செய்யப்படும் கதைகளுக்கு முதல் பரிசு ஆயிரம் மலேசிய வெள்ளி(1000 இரிங்கிட்டு). இரண்டாம் பரிசு எழுநூற்றைம்பது மலேசிய வெள்ளி (750 இரிங்கிட்டு). மூன்றாம் பரிசு ஐந்நூறு மலேசிய வெள்ளி (500 இரிங்கிட்டு). ஆறுதல் பரிசுக்காகத் தெரிவுசெய்யப்படும் சிறுகதை ஒவ்வொன்றுக்கும் இருநூறு மலேசிய வெள்ளி (200 இரிங்கிட்டு) வழங்கப்படும். மிகச் சிறந்த சிறுகதையாகத் தேர்வு செய்யப்பட்டவர்களுக்கு முறையான தகவல் மின்னஞ்சல் முகவரி மூலமாகவோ, பகிரி(புலனத்தின்) வாயிலாகவோ தொலைபேசி வாயிலாகவோ தெரிவிக்கப்படும். சிறுகதைப் போட்டிகள் தொடர்பான தகவல்களை அறிந்துகொள்ள மலேசியத் தமிழ் மணி மன்றத் தேசியத் தலைவர் திரு.சு.வை.லிங்கம்,மலேசியா, தொடர்பு எண் : 0104298234; மலேசியத் தமிழ் மணி மன்றத் தேசிய உதவித் தலைவரும் சிறுகதைப் போட்டி ஒருங்கிணைப்பாளருமான கி.தங்கராசு மலேசியா, தொடர்பு எண் : 019-2669943, 019-6011569; சிறுகதைப் போட்டிகளின் இந்திய ஒருங்கிணைப்பாளரும் மதுரை காமராசர் பல்கலைக்கழகத் தமிழியல்துறைத் தலைவருமான (பொ) முனைவர் போ.சத்தியமூர்த்தி தொடர்பு எண்: 09488616100. முனைவர் போ.சத்தியமூ

ஞாயிறு, 4 ஜூன், 2017

நூல் போட்டி

பரிசு ₹25000 3 படிகள் வழக்கறிஞர் எஸ்.இராஜகோபால் தலைவர்,இராஜகோகிலா அறக்கட்டளை தென்குமரித் தமிழ்ச் சங்கம் 40, வல்லன் குமரன் விளை கடற்கரைச்சாலை நாகர்கோயில் -2 குமரி மாவட்டம் தொடர்புக்கு....9443225535 நன்றி - தமிழர் எழுச்சிக் குரல்

புதன், 24 மே, 2017

நூல் பரிசுப்போட்டி

இராஜபாளையம் மணிமேகலை மன்றம் 59-ஆம் ஆண்டுவிழாவை முன்னிட்டு நடத்தும் நூல்களுக்கான பரிசுப் போட்டி 2015, 2016 ஆம் ஆண்டுகளில் கவிதை, சிறுகதை, நாவல், கட்டுரை, சிறுவர் இலக்கியம், மொழியாக்கம் ஆகிய துறைகளில் வெளியான முதல் பதிப்பு நூல்களில் மூன்று பிரதிகள் அனுப்ப வேண்டும். ஒவ்வொரு துறைக்கும் ரூ 5000 பரிசளிக்கப்படும். எழுத்தாளர் முகவரி, கைப்பேசி எண், தன்முகவரியிட்ட இரண்டு அஞ்சலட்டைகள் அனுப்ப வேண்டும். நூலில் ஏதும் எழுதுதல் கூடாது. ஏற்கனவே பரிசு பெற்றவர்கள் கலந்து கொள்ள வேண்டாம். முடிவு நாள் : 15-07-2017 அனுப்பவேண்டிய முகவரி: தலைவர், மணிமேகலை மன்றம், 146/1 குறிஞ்சித்தெரு, பி.எஸ்.கே. நகர் அஞ்சல், இராஜபாளையம் 626 108 பேசி : 99444 15322

இலக்கியப்போட்ட2017

சனி, 13 மே, 2017

தேவைதானா தேக்கம்..?

ஆண்டன் செகாவ் எழுதிய ஒரு சிறுகதை ' தும்மல் '. ஒரு தொழிலாளி நாடகக் கொட்டகையில் நாடகம் பார்ப்பார். எதேச்சையாக தும்மல் வந்து விடும். தும்மலின் ஒரு துளி அவர் வேலை பார்க்கும் பெரிய அதிகாரியின் மீது தெறித்து விழுந்து விடும். எச்சில் தெறித்திருப்பது அதிகாரி எனத் தெரிந்ததும் தொழிலாளிக்கு பயம் தொற்றிக்கொள்ளும். அதிகாரியிடம் மன்னிப்பு கேட்பார் தொழிலாளி. அதிகாரி முகத்தைக் கோபமாக வைத்துகொண்டு ஆமோதிப்பார். அதிகாரி மீதான பயம் அவரை விட்டு போகாது. அதிகாரியை பார்க்கும் இடமெல்லாம் முகத்தைப் பாவமாக வைத்துக்கொண்டு மன்னிப்புக் கேட்பார். அதிகாரி தலையாட்ட மட்டும் செய்வார். தன்னை இன்னும் அதிகாரி முழுமையாக மன்னிக்கவில்லை என நினைத்து கொண்டு அத்தொழிலாளி அர்த்த ராத்திரியில் தூக்கம் வராமல் தவித்து அதிகாரியின் வீட்டு கதவைத் தட்டி மன்னிப்பு கேட்பார். அதிகாரியின் கோபத்தால் அத்தொழிலாளியின் வேலை பறிபோகும். இக்கதையை வாசிக்கும் பொழுதெல்லாம் எனக்கு பதினைந்து இருபது வருடங்களுக்கு முந்தைய பள்ளிக்கல்வி முறை நினைவிற்கு வரும். தும்மல் கதையில் இடம்பெற்றுள்ள அதிகாரி பாத்திரத்தில் ஆசிரியரையும் தொழிலாளி இடத்தில் மாணவனையும் பொருத்திப் பார்க்கத் தோன்றும். ஆசிரியர்களுக்கு வணக்கம் வைத்து திரும்ப வணக்கம் கிடைக்காத பொழுது மாணவர்களின் நிலை தும்மல் கதையில் தொழிலாளி படும்பாடுதான். இருபது வருடத்திற்கு முந்தைய பள்ளிக்கல்வி அப்படியாகத்தான் இருந்தது. ஆசிரியர்களுக்கு தினம் தோறும் வணக்கம் வைக்கப்படாத பலர் நன்றாகப் படித்தும் திட்டமிட்டு அதே வகுப்பில் தேக்கப்பட்டிருக்கிறார்கள். பல மாணவர்கள் தேர்ச்சி பெற வேண்டும் என்பதற்காக ஒரு நாளைக்கு பல தடவை வழியே வந்து வணக்கம் வைத்திருக்கிறார்கள். இன்னும் சிலர் தேர்வில் தேர்ச்சி பெற வேண்டும் என்பதற்காக யாரேனும் ஒரு வகுப்பாசிரியர் வீட்டில் எடுபிடி ஆளாக இருந்திருக்கிறார்கள். எனக்கு இது நாள் வரைக்கும் விடை தெரியாத கேள்வியொன்று இருக்கிறது. ' என்னுடன் படித்து தற்போது கொத்தனாராக இருக்கும் முருகேசன் எப்படி எட்டாம் வகுப்பில் தேர்ச்சிப் பெற்றான்...? தற்போது மருத்துவக் கல்லூரியில் பேராசிரியராக பணியாற்றும் வேலுமுத்து ஏன் எட்டாம் வகுப்பில் தேக்கம் அடைந்தான்..? ' நான் படித்தது ஓர் அரசுப் பள்ளி. கிராமத்து மாணவனாகிய நான் தினமும் பேருந்தில்தான் பள்ளிக்கு சென்று வருவேன். அப்பொழுது அனைவரும் தேர்ச்சி என்கிற திட்டமோ , சட்டமோ கிடையாது. ஒரு வகுப்பில் எண்பது சதவீதம் பேர் மட்டுமே தேர்ச்சி பெறுவார்கள். இது எட்டாம் வகுப்பு வரைக்கும் தான். ஒன்பதாம் வகுப்பில் முப்பது சதவீதம் பேர் அதே வகுப்பில் வடிகட்டப்படுவார்கள். பத்தாம் வகுப்பு அரசு பொதுத் தேர்வு இல்லையா. தேர்ச்சி சதவீதம் உயர்த்திக் காட்ட வேண்டும் அல்லவா! . அப்பொழுதும் எட்டாம் வகுப்பில் ஐந்து பாடங்கள்தான் இருந்தன. ஐந்து பாடங்களுக்கும் நான்கு ஆசிரியர்கள். கணக்கு ஆசிரியர் சமூக அறிவியல் பாடத்தை கூடுதலாகக் கவனித்துகொள்வார். கவனித்துக்கொள்வார் என்றால் நீங்கள் நினைப்பதைப் போல அதிக சிரத்தை எடுத்து பாடம் நடத்துவார் என்பது அல்ல. சித்தியிடம் வளரும் ஒரு குழந்தையைப் போலதான் சமூக அறிவியல் பாடம் நடந்தேறும். வகுப்பிலுள்ள மொத்த மாணவர்களில் குறிப்பிட்ட பத்து பேர் மட்டும் ஒவ்வொருத்தராக எழுந்து வாசிப்பார்கள். எங்களுக்கு வகுப்பெடுத்த நான்கு ஆசிரியர்களில் நான்கு பேருமே தனிப்பயிற்சி எடுப்பவர்கள். அதாவது டியூஷன். நான்கு ஆசிரியர்களிடமும் ஆளுக்கு பத்து பேராக டியூஷன் செல்வார்கள். என் வகுப்பில் இருந்த மொத்தம் ஐம்பது பேரில் பத்து பேரைத்தவிர மற்றவர்கள் யாரோ ஒருவரிடம் டியூஷன் செல்பவர்களாக இருந்தார்கள். நான் டியூஷன் செல்லவில்லை. செல்ல முடியாமைக்கு இரண்டு காரணங்கள் இருந்தன. முதற்காரணம் டியூஷன் பீஸ். மற்றொரு காரணம் அவர்கள் பள்ளியில் எப்படி பாடம் எடுப்பார்களோ அப்படித்தான் டியூஷனிலும் பாடம் எடுப்பார்கள் என நான் தெரிந்து வைத்திருந்தது. எனக்கு டியூஷன் மீது பெரிய அளவில் விருப்பம் இல்லை என்றாலும் கூட டியூஷன் போகவில்லையே என்கிற பயம் எனக்குள் இருந்துகோண்டே இருந்தது. அதற்கு காரணம் கணக்கு ஆசிரியர். அவர் வகுப்பிற்கு வருவார். டியூஷன் போகாத மாணவர்கள் யார்யாரென்று அவருக்குத் தெரியும். அவர்களை எழுப்பிக் கேட்பார்.அவர்களில் நானும் ஒருத்தனாக இருப்பேன். ' போன வருஷம் நீ எத்தனாம் வகுப்பு படித்தாய்....?'. நான் சொல்வேன் ' ஏழாம் வகுப்பு சார்'.' இந்த வருஷம் எட்டாம் வகுப்பு சார்'.' அடுத்த வருஷம்...?' நான் தயக்கத்தோடு சொல்லுவேன் ' ஒன்பதாம் வகுப்பு சார்...'. கணக்கு ஆசிரியர் சொல்வார் ' நான் பாஸ் போட்டால்தானே....' ' ஆமாம் சார் '. ' நான் பாஸ் போடவேண்டுமென்றால் நீ என்ன செய்ய வேணும்..?'. ' டியூஷனுக்கு வரணும் சார்'. இப்படித்தான் அவருடைய மிரட்டலும் வகுப்பும் இருந்தது. வருகைப்பதிவேட்டில் எனக்கு முன்னாலிருக்கும் முருகேசன் தேர்ச்சி பெற்றது இப்படித்தான். அவன் படிப்பில்தான் படுமோசம். ஆனால் அன்றைக்கே அவன் ஆசிரியர்களின் உளவியலை தெரிந்து வைத்தனாக இருந்திருக்கிறான். யார் பொல்லாப்பும் தனக்கு வேண்டாமென்று அவன் நான்கு ஆசிரியர்களிடமும் டியூஷன் சென்றவன். ஆகையால் அவன் தேர்ச்சி பெற்றான். வேலுமுத்து டியூஷன் போகாததால் எட்டாம் வகுப்பில் தேக்கப்பட்டான். நான் எப்படி தேர்ச்சி பெற்றேன்..?. இந்த இடத்தில் உங்களுக்கு கேட்கத் தோன்றும். நான் கடைசி ஒரு மாதம் கணக்கு ஆசிரியரைப் பார்த்து டியூஷனுக்குச் சென்றிருந்தேன். நான் எந்த பள்ளியில் படித்தேனோ அதே பள்ளியில் மூன்று ஆண்டுகள் பெற்றோர் ஆசிரியர் கழகத்தின் கீழ் ஐநூறு ரூபாய் சம்பளத்தில் ஆசிரியர் பணியாற்றும் வாய்ப்புக்கிடைத்தது. நான் படிக்கையில் இருந்த அதே டியூஷன் அரசியல்தான் அப்பொழுதும் இருந்தது. ஆண்டின் இறுதியில் தேர்வு முடிந்ததும் ஒவ்வொரு டியூஷன் ஆசிரியரிடமிருந்தும் தேர்ச்சி பெற வைக்க வேண்டி ஒரு நீண்ட பெயர் பட்டியல் என் வீடு தேடி வரும். நான் வேலைப்பார்த்த மூன்று ஆண்டுகளில் மூன்று விதமான தேர்வு முறைகளின் கீழ் மாணவர்களின் தேர்ச்சிப் பட்டியலைக் கொடுத்திருக்கிறேன். முதல் வருடம் மொத்த பள்ளி வேலை நாட்களில் எழுபது சதவீதம் பள்ளிக்கு வருகைத் தந்தவர்கள் மட்டும் தேர்ச்சி. இந்த முறையில் சராசரியாக படிப்பவர்கள் கூட அதே வகுப்பில் தேக்கப்பட்டார்கள். வாசிக்கவே தெரியாமல் ஆனால் தினமும் பள்ளிக்கு வந்தவர்கள் தேர்ச்சி பெற்றார்கள். மறுவருடத்தின் தேர்ச்சி முறை சற்று வித்தியாசமானது. வருகைப்பதிவை கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ளவில்லை. ஐந்து பாடங்களில் ஏதேனும் மூன்று பாடங்களில் தேர்ச்சி பெற்றிருந்தாலே ஐந்து பாடல்களிலும் தேர்ச்சிப் பெற்றவராகக் கருதி அவர்களை தேர்ச்சிப் பட்டியலில் சேர்க்க வேண்டும். மூன்றாமாண்டு தயாரித்த தேர்ச்சி பட்டியல் முற்றிலும் வேறுபட்டது. மொத்த மாணவர்களில் எண்பது விழுக்காடு மட்டுமே தேர்ச்சி. இவ்விதியின் கீழ் சிலர் வருகைப்பதிவைக் கருத்தில் கொண்டார்கள். சிலர் மதிப்பெண்களை எடுத்துகொண்டார்கள். எந்த விதியின் கீழ் தேர்ச்சி பட்டியல் தயாரித்தாலும் மாணவர்களின் மீதான விருப்பு வெறுப்பு பிரதானமாக ஆசிரியர்களின் அப்போதைய மனநிலையும் டியூஷனும் பிடிக்கவே செய்தன. இன்று புதிய கல்விக்கொள்கையில் ஐந்தாம் வகுப்பிற்கு மேல் அனைவரும் தேர்ச்சி கிடையாது என்கிற திட்டத்தை அமல்படுத்த மத்திய அரசு முடிவு செய்துள்ளது. வரவேற்க வேண்டிய ஒரு நல்ல திட்டம்தான். தேர்தலும் தேர்ச்சியும் அவசியம்தான். ஆனால் யாருக்கு அது பயனளிக்கும் என்பதை நினைக்கையில் தான் வயிற்றில் புளியைக் கரைக்கிறது. ####

செவ்வாய், 2 மே, 2017

22 இலட்சங்கள் பரிசுத்தொகை விருதுகள்

22 இலட்சங்கள் பரிசுத்தொகை விருதுகள் நூல்கள் வரவேற்கப்படுகின்றன. Google+ Calendar Web more Primary Fwd: தமிழ்ப்பேராய விருதுகள் - 2017 V Venugopalan SV to 31 minutes agoDetails அன்பானவர்களுக்கு படைப்புகளுக்கான விருது குறித்த மெயிலை யாரோ அன்பர் அனுப்பியிருந்தார்- forward செய்துள்ளேன், பார்க்கவும். இணையதள முகவரி இங்கே: http://www.srmuniv.ac.in/sites/default/files/2016/tp_awards2017.pdf எஸ் வி வி பேரன்புடையீர், வணக்கம். இந்தியாவின் புகழ்பெற்ற பல்கலைக்கழகங்களில் ஒன்றாகத் திகழும் எஸ்.ஆர்.எம். பல்கலைக்கழகம் தமிழ்ப்பேராயம் என்ற ஓர் அமைப்பை நிறுவி கடந்த ஆறு ஆண்டுகளாக அரிய தமிழ்ப்பணிகளை ஆற்றிவருகிறது. அதன் பணிகளில் ஒன்றாக ரூ. 22,00,000 மதிப்பிலான 12 தலைப்புகளில் விருதுகள் வழங்கப்பட்டு வருகின்றன. புதுமைப்பித்தன் படைப்பிலக்கிய விருது, பாரதியார் கவிதை விருது, அழ. வள்ளியப்பா குழந்தை இலக்கிய விருது, ஜி.யூ. மொழிபெயர்ப்பு விருது, பெ.நா. அப்புசாமி அறிவியல் தமிழ் விருது, ஆனந்தகுமாரசாமி கவின்கலை விருது அல்லது முத்துத்தாண்டவர் தமிழிசை விருது, புலம்பெயர்ந்த படைப்பாளிகளுக்கான விபுலானந்தர் படைப்பிலக்கிய விருது, அப்துல் கலாம் இளம் தமிழ் ஆய்வறிஞர் விருது ஆகிய விருதுகளுக்குத் தலா ரூ. 1,50,000 விருதுத்தொகையாக வழங்கப்படும். சுதேசமித்திரன் தமிழ் இதழ் விருதுக்கு ரூ. 1,00,000 வழங்கப்படும். தொல்காப்பியர் தமிழ்ச்சங்க விருதுக்கு விருதுத்தொகை ரூ. 2,00,000 ஆகும். இத்தொகை மூன்று அமைப்புகளுக்குப் பகிர்ந்து வழங்கப்படும். மேற்கண்ட விருதுகளுடன் சிறந்த தமிழறிஞருக்கான பரிதிமாற் கலைஞர் விருது ரூ. 2,00,000 வழங்கப்படும். தமிழ்ப்பேரறிஞர், வாழ்நாள் சாதனையாளருக்கான பாரிவேந்தர் பைந்தமிழ் விருது ரூ. 5,00,000 வழங்கப்படும். விருதுக்காக விண்ணப்பிப்போர், 2013, 2014, 2015 ஆம் ஆண்டுகளில் முதல் பதிப்பாக வெளிவந்த நூல்களின் 5 படிகளை அனுப்ப வேண்டும். விண்ணப்பங்களும் நூல்களும் வந்து சேர வேண்டிய கடைசிநாள் 15.05.17. அனுப்ப வேண்டிய முகவரி- செயலர், தமிழ்ப்பேராயம், #17, நான்காம் தளம், பல்கலைக்கழகக் கட்டடம், SRM பல்கலைக்கழகம், காட்டாங்குளத்தூர் - 603 203 தொலைபேசி எண்- 044 - 27417375/76 மேலும் விவரங்களை www.srmuniv.ac.in என்ற இணையதளத்தில் அறிந்துகொள்ளலாம். செயலர் தமிழ்ப்பேராயம்
நன்றி எஸ்.வி.வேணுகோபால்

ஞாயிறு, 30 ஏப்ரல், 2017

தமிழ் வளர்ச்சித்துறை நூல் போட்டி

தமிழ் வளர்ச்சித் துறையால் நடத்தப்படும், சிறந்த தமிழ் நூல்களுக்கான பரிசு போட்டிக்கு 2016ல் வெளியிடப்பட்ட நூல்கள், 33 வகைப்பாடுகளின் கீழ் வரவேற்கப்படுகின்றன. ஒவ்வொரு வகைப்பாட்டில், ஒரு நூல் தேர்வு செய்யப்பட்டு, நூலாசிரியருக்கு 30 ஆயிரம் ரூபாய்; பதிப்பகத்தாருக்கு, 10 ஆயிரம் ரூபாய் பரிசு வழங்கப்படும். விண்ணப்பம் மற்றும் விபரங்களை, www.tamilvalarchithurai.org இணையதளத்தில் பதிவிறக்கம் செய்து கொள்ளலாம். சென்னை எழும்பூர், தமிழ் சாலையில் உள்ள தமிழ் வளர்ச்சி இயக்குனர் அலுவலகத்திலும், நேரடியாகவோ, தபால் மூலமாகவோ, விண்ணப்பம் பெறலாம்; ஜூலை 31க்குள் விண்ணப்பிக்க வேண்டும்.

சனி, 29 ஏப்ரல், 2017

பயனுள்ள இணைய தளங்கள்

சான்றிதழ்கள் :- 1) பட்டா / சிட்டா அடங்கல் http://taluk.tn.nic....chitta_ta.html… 2) அ-பதிவேடு விவரங்களை பார்வையிட http://taluk.tn.nic...._ta.html?lan=ta 3) வில்லங்க சான்றிதழ் http://www.tnreginet...n/EC.asp?tams=0 4) பிறப்பு மற்றும் இறப்பு சான்றிதழ் http://www.tn.gov.in...forms/birth.pdf http://www.tn.gov.in...forms/death.pdf 5) சாதி சான்றிதழ் / வாரிசு சான்றிதழ் http://www.tn.gov.in...t-community.pdf 6) இருப்பிட மற்றும் வருமான சான்றிதழ் http://www.tn.gov.in...cert-income.pdf C. E-டிக்கெட் முன் பதிவு 1) ரயில் மற்றும் பஸ் பயண சீட்டு http://tnstc.ticketc...in/TNSTCOnline/ http://www.irctc.co.in/ http://www.yatra.com/ http://www.redbus.in/ 2) விமான பயண சீட்டு http://www.cleartrip.com/ http://www.makemytrip.com/ http://www.ezeego1.co.in/ D. E-Payments (Online) 1) BSNL தொலைபேசி மற்றும் Mobile Bill கட்டணம் செலுத்தும் வசதி http://portal.bsnl.i...iles/login.aspx 2) Mobile ரீ- சார்ஜ் மற்றும் டாப் அப் செய்யும் வசதி https://www.oximall.com/ http://www.rechargeitnow.com/ http://www.itzcash.com/ 3) E.B. Bill கட்டணம் செலுத்தும் வசதி http://www.itzcash.com/ https://www.oximall.com/ http://www.rechargeitnow.com/ 4) NEFT / RTGS மூலம் பிறர் ACCOUNT ‘க்கு பணம் மாற்றும் வசதி 5) E-Payment செய்து வேண்டிய பொருள் வாங்கும் வசதி http://www.ebay.co.in/ http://shopping.indiatimes.com/ http://shopping.redi...ping/index.html 6) Share Market – பங்குச் சந்தையில் On-Line வணிகம் செய்யும் வசதி http://www.icicidirect.com/ http://www.hdfcsec.com/ http://www.religareonline.com/ http://www.kotaksecurities.com/ http://www.sharekhan.com/ E. கல்வி மற்றும் வேலை வாய்ப்பு சார்ந்த சேவைகள் (Online) 1) மாணவர்கள் மேற்படிப்புக்கான வங்கிக் கடன் விவரங்கள் மற்றும் விண்ணப்பங்கள் https://www.sbi.co.in/user.htm… http://www.indianbank.in/education.php http://www.iob.in/vidya_jyothi.aspx http://www.bankofind.../eduloans1.aspx http://www.bankofbar...fs/eduloans.asp http://www.axisbank....cation-Loan.asp http://www.hdfcbank....n/el_indian.htm 2) பள்ளி மற்றும் கல்லூரி தேர்வு முடிவு / மதிப்பெண் பற்றிய தகவல் அறிந்துக் கொள்ளும் வசதி http://www.tn.gov.in/dge/ http://www.tnresults.nic.in/ http://www.dge1.tn.nic.in/ http://www.dge2.tn.nic.in/ http://www.Pallikalvi.in/ http://www.results.southindia.com/ http://www.chennaionline.com/results 3) சமச்சீர் கல்வி பாட புத்தகங்களை பதிவிறக்கம் செய்ய http://www.tn.gov.in/dge 4) இனையதளங்கள் மூலமாக 10th, 12th Std பாடங்களை கற்றுக்கொள்ளும் வசதி http://www.classteacher.com/ http://www.lampsglow.com/ http://www.classontheweb.com/ http://www.edurite.com/ http://www.cbse.com/ 5) 10th & 12th வகுப்பிற்கான அரசு தேர்வு மாதிரி கேள்வி தாள்கள் மற்றும் பாடங்களை படிக்க அல்லது பதிவிறக்கம் செய்ய http://www.kalvisolai.com/ 6) UPSC/ TNPSC/ BSRB / RRB / TRB க்கான பயிற்சி, தேர்வு மற்றும் வேலை வாய்ப்புகள் பற்றிய தகவல் அறிந்துக் கொள்ளும் வசதி http://www.tnpsc.gov.in/ http://www.tnpsctamil.in/ http://www.upsc.gov.in/ http://upscportal.com/civilservices/ http://www.iba.org.in/ http://www.rrcb.gov.in/ http://trb.tn.nic.in/ http://www.tettnpsc.com/ 7) உள் நாடு மற்றும் உலக நாடுகளில் வேலை வாய்ப்புகள் பற்றிய தகவல் அறிந்துக் கொள்ளும் வசதி, பதிவு செய்து விண்ணப்பிக்கும் வசதி http://www.employmentnews.gov.in/ http://www.omcmanpower.com/ http://www.naukri.com/ http://www.monster.com/ .இந்திய ராணுவத்தில் வேலை வாய்ப்புகள் அறிய http://www.ssbrectt.gov.in/ http://bsf.nic.in/en/career.html http://indianarmy.nic.in/ 9) இந்திய கப்பல் படையில் பயிற்சி மற்றும் வேலை வாய்ப்புகள் அறிய http://nausena-bharti.nic.in/ 10) Face to Face chat / Interview நேர்காணல் செய்யும் வசதி http://www.skype.com/ http://www.gmail.com/ http://www.yahoochat.com/ http://www.meebo.com/ F. கணினி பயிற்சிகள் (Online) 1) அடிப்படை கணினி பயிற்சி http://www.homeandlearn.co.uk/ http://www.intelligentedu.com/ http://www.ehow.com/...c-computer-tra… 2) சிறார்களுக்கு கணினி பயிற்சி http://www.ehow.com/...ter-training-c… 3) இ – விளையாட்டுக்கள் http://www.zapak.com/ http://www.miniclip.com/ http://www.pogo.com/ http://www.freeonlinegames.com/ http://www.roundgames.com 4) ப்ரௌசிங், இ-மெயில், சாட்டிங், வெப் கான்ஃபெரென்ஸ், தகவல் தேடுதள் http://www.google.com/ http://www.wikipedia.com/ http://www.hotmail.com/
இளவேனில் பதிப்பகம் நடத்தும் எழுத்தாளர் வே.சபாநாயகம் நினைவுத் சிறுகதைப்போட்டி பரிசுகள் ₹ 5000, ₹3000,₹2000 கடைசி நாள் 30.06.2017 மின்னஞ்சலில் மட்டும் கதை அனுப்பப்பட வேண்டும் iectvdm@gmail.com நன்றி வே.ரத்தினசபாபதி சென்னை

வியாழன், 27 ஏப்ரல், 2017

நூல்கள் வரவேற்கப்படுகின்றன

பாரதி கலை இலக்கியப் பேரவை சிறுகதை, கவிதை, கட்டுரை நூல்களுக்கானப் போட்டி 2015 முதல் 2017 ஜூலை மாதம் வரை வெளியிட்டுள்ள நூல்கள் பரிசுகள் தலா ₹4000 , ₹2000 மூன்று பிரதிகள் அனுப்ப வேண்டும். கடைசி தேதி 15.7.2017 முகவரி கவிஞர் பரதன் பாரதி தமிழ் இலக்கியப் பேரவை பாரதி அச்சகம் , அமராவதி திரையரங்கச் சந்து கம்பம் 625516 உத்தமபாளையம் வட்டம் தேனி மாவட்டம்

செவ்வாய், 25 ஏப்ரல், 2017

அமரர் கல்கி நினைவுச் சிறுகதைப் போட்டி - 2017 எட்டு பக்கங்களுக்கு மிகாமல். கடைசி தேதி ஜூன் 15. பரிசுகள் ₹ 10000 , ₹7000,₹5000. முகவரி அமரர் கல்கி நினைவுச் சிறுகதைப்போட்டி 2017 கல்கி பில்டிங்க்ஸ் 47 NP ஜவாஹர்லால் சாலை ஈக்காடுதாங்கல் சென்னை 32. தகவல்- கல்கி வார இதழ்.

திங்கள், 24 ஏப்ரல், 2017

பொன்.குலேந்திரன் - கனடா எழுத்தாளர். அக்னிக்குஞ்சு இணைய இதழ் வழியே இவரது படைப்புகளை வாசிக்கும் வாய்ப்பு கிடைத்து பல கதைகளை உடனுக்குடன் விமர்சனம் செய்திருக்கிறேன். அவரது விதி என்கிற ஒரு கதையை சற்று ஆழமாக விமர்சனம் செய்யப்போய் நேரடி அழைப்பிற்கு வந்தார். அவ்வபோது அவரது படைப்புகளை இணைய வழியில் அனுப்பி வந்தவர் அவரது நான் கேட்டுக்கொண்டதற்கு இணங்க சமீபத்தில் அவர் வெளியிட்ட இரண்டு நூல்களை எனக்கு அனுப்பி வைத்தார். 1. Generation ( the story of a estate worker) 2. Strange Relationship Generation நாவலை முதலில் ஆங்கிலத்தில் எழுதி பிறகு அதை தமிழில் குறுநாவலாக வடிவாக்கம் செய்ததை எனக்கு அனுப்பி வைத்தார். நான் அதை ஒவ்வொரு அத்யாயமாக வாசித்து விமர்சனம் எழுதிக்கொண்டு வந்தேன் . கனடாவிலிருந்து அவர் எழுதியிருந்தாலும் கதை நமூர் திருநெல்வேலி வழியே சிலோனில் அடைக்கலம் கொள்கிறது. சிங்களர்கள் இவருடைய பார்வையில் வேறொரு விதமாகத் தெரிகிறது. எனது தாத்தா கண்டியில் தேயிலைத் தோட்டத்தில் வேலைப்பார்த்ததும் என் அம்மா கண்டியில் பிறந்து வளர்ந்தவர் என்பதால் அவர்கள் என்னுடன் பகிர்ந்து கொண்டதன் அடிப்படையில் தலைமுறை நாவலை ஒப்பிட்டு வாசித்தேன். வாசித்ததன் அடிப்படையில் எந்த ஒளிவுமறைவும் அற்று இந்நாவலைக் குறித்து விமர்சனம் எழுதியிருக்கிறேன்.
தலைமுறைகள் தலைமுறை நாவல் குறித்த விமர்சனம்.  அத்யாயம் 1 வீராசாமி பற்றிய அறிமுகமே அசத்தலாக  இருக்கிறது.  தங்கையின் மகளை மணந்துகொள்வது எங்கள் ஊர் பகுதியிலும் உண்டு . அப்படியானால் வீராசாமிக்கும் அவளது மனைவி நாச்சியாருக்கும் இடைப்பட்ட கால இடைவெளி புருவத்தை ஏற்றியிறக்க வைக்கிறது. முத்துக்குளித்தல் சம்பவம் பற்றிய காட்சி வடித்தலும் மண்பாடு ஊர் பெயர்காரணமும் அதன் வழியே கதையின் போக்கும் பெரிய எதிர்பார்ப்பை கூட்டுகிறது.  அத்யாயம் 2 கதை தலைமுறை கடந்து பாய்ச்சல் எடுக்கிறது. கதை சொல்லி வகை புதினமாக இருக்கக்கூடுமென தெரிகிறது . வீராசாமியின் மகன் கண்ணன் அவருடைய மகன் செல்லச்சாமி, வள்ளியம்மா என ஒரு அத்யாயத்திற்குள் மூன்று தலைமுறை உள்ளடக்க ஏன் இத்தனை பாய்ச்சல்.  முத்துக்குளியலிருந்து உப்பளத்திற்கு கண்ணன் கொண்டுவரப்படுவது தலைமுறை மாற்றம். உப்பளத்திலிருந்து இலங்கைக்கு இடம் பெயர்வதையும் அப்படியாக எடுத்துகொள்ளலாம். ஆனால் அக்காலத்தில் இலங்கை கண்டி என்றல்லவா அழைக்கப்பட்டிருக்க வேண்டும். உப்பளத்திலிருந்து எதிரொளிக்கும் சூரிய ஒளி கண்ணைப் பாதிக்கும் என்பது புது தகவல். கண்ணன் மீனாட்சி நட்பு இன்னும் கொஞ்சல் காதலழகு படுத்திருக்கலாம். அத்யாயம் இரண்டு பாத்திரங்களை அறிமுகம் செய்யும் வேலையைச் செய்திருக்கிறது. ஆனாலும் வாசிப்பு ஓட்டத்தில் தொய்வு  ஏற்படவில்லை. அத்யாயம் 3 தகிலுடையதாக இருக்கிறது. தூத்துக்குடி வழியாக இராமேஸ்வரம் சென்று அங்கேயிருந்து ஒரு படகு மூலமாக சிலோன் செல்கிறார். கடல் வழிப் பயணத்தின் போது ஒரு சிறுவன் தவறி கடலுக்குள் விழுந்துவிட அவனை கண்ணன் காப்பாற்றுமிடம் சிலிர்க்க வைக்கிறது. முத்து குளிக்க பழக்கப்பட்ட கண்ணனுக்கு இது சாத்தியமான ஒன்றுதான். ஏழு தீவுகள் அதிலொரு தீவு நயினாத்தீவுக்கு சென்றடையும் கண்ணனுக்கு படகோட்டி மூலம் ஒரு கோயிலுக்குள் தங்கும் வாயப்பு கிடைப்பதும் பிறகு ஒரு நகைக்கடையில் வேலைக் கிடைப்பதும் ஆறுதல் தருகிறது. ஏழு தீவுகளின் பெயர்களை ஆசிரியர் பட்டியலிட்டிருக்கலாம்....  அத்யாயம் நான்கு மற்றும் ஐந்து. நான்காவது அத்யாயம் கோவில் வருமானம் நகைக்கடை வருமானத்தை விடவும் தேயிலை தோட்டத்தில் வேலை  செய்தால் அதிக சம்பளம் கிடைக்கும் என்பதை வாசகர்களுக்கு புரிய வைக்கிறது. அத்யாயம்  ஐந்து மிகச்சிறப்பானப் பதிவு. தேயிலைத் தோட்டத்தினை குதிரையில் சுற்றிவந்த திருப்தியைத் தருகிறது. குறிப்பாக ஒரு அறைக்குள் நான்கைந்து குடும்பங்கள் தங்குவதும் பாலியல் சீண்டலும் கழிப்பறை , குளியலறை  அற்ற வசதியும் நாவலில் சுருக்கமாகவும் அதே நேரம் அடர்த்தியாகவும் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. ஜோன் கதாபாத்திரம் நாவலுக்கு ஒரு வலுவைக்கொடுக்கிறது. கண்ணனின் குடும்பம் இணைந்திருப்பது ஆறுதல் தருகிறது. அத்யாயம் ஆறு , ஏழு  நாவலில் முக்கியக் கதாப்பாத்திரம் யாரென்று தெரியாதளவிற்கு பாத்திரத்தின் பெருக்கம் கூடிக்கொண்டே போகிறது. வீராசாமி - கண்ணன்- செல்லச்சாமி - வேலுச்சாமி கதையின் ஓட்டத்தில் பாத்திரப்படைப்பு மனதில் நிற்பதில் குழப்பம் வருகிறது.  மங்கேலியா புலூம்பீல்ட் தேயிலைத் தோட்டம் செல்லசாமிக்கு தபால் துறையில் வேலைக்கிடைப்பது , சரஸ்வதியுடன் திருமணம் வீரசாமியின் மரணம் தாய் சொந்த மண்ணை விட்டு வர அடம் பிடிப்பது போன்ற காட்சிகள் வெகுவாக மனதைக் கவர்கிறது. வேலுச்சாமி எடுக்கப்போகும் முடிவை அறிந்துகொள்ள அடுத்த  அத்யாயம் நோக்கி உந்துதலை  கொடுக்கிறது. நின்று எழுதவேண்டிய நாவலை ஓடிக்கொண்டு எழுதியிருப்பதாக நினைக்கத்தோன்றுகிறது. பார்க்கலாம். அத்யாயம்  எட்டு மற்றும் ஒன்பது வேலுச்சாமியை முக்கியப் பாத்திரமாகக் கொண்டு நகர்கிறது. அவனது கணித அறிவு மற்றும் சமயோசிதப் பேச்சு அவனை மேற்படிப்பை நோக்கித் தள்ளுகிறது. முதலில் வேலைக்காரனாக சேர்த்துக்கொள்ளப்படும் அவன் வீட்டின் முதலாளியே அவனைக் கொண்டுபோய் ஒரு பள்ளியில் சேர்ப்பதும் அவனது புத்திக் கூர்மையைப் பாராட்டுவதும் முதலாளி தொழிலாளி  உளவியலுக்கு முரணான ஒன்று. இவர்கள் இருவரும் தமிழர்கள் என்பதால் இனம் ரீதியில் அச்சிறுவனை அவன் கொண்டாடச் செய்திருக்கலாம். இந்த இடத்தில் ஒரு பிரபலமான ஒரு சிறுகதை  ஒன்றைச் சுட்டிக்காட்டத் தோன்றுகிறது.  இஸ்மத் சுக்தாய் எழுதிய கல்லு என்கிற உருது சிறுகதை.  தொழிலாளி -முதலாளி பந்தத்தின் உளவியலை மிகச்சரியாக படம் பிடித்த சிறுகதை இது.   தன் வீட்டில் வேலைக்காரனாக இருந்த ஒருவன் படித்து உயர் பதவியில் அமர்ந்து அந்த வீட்டில்  பால்ய பருவத்தில் விளையாடித்திருந்த வீட்டு எஜமானியின் மகளை பெண் கேட்டு வர எஜமானியின்  சுயமரியாதை  அவனுக்கு இடம் கொடுக்காது.  அவனை உதாசீனப்படுத்தி வீட்டை விட்டு வெளியேற்றுவாள். நிஜ வாழ்வில் இது உண்மை. ஆனால் தலைமுறை  நாவலில் வேலுச்சாமி முதலாளியால் பெருதும் கொண்டாடப்பட  தமிழினம் என்கிற ஒற்றை  உணர்வைத் தவிர வேறொன்றையும் பெரிதாக யோசிக்கமுடியவில்லை. அவன் பெரியப் பொறுப்பிற்கு சென்றதன் பிறகு நேர்மையோடு செயல்படுவதும் அவனது மேஜையில் கோப்புகள் தங்காமல் பார்த்துகொள்வதும் விலைப் போகாமல் இருப்பதும் கதையின் போக்கை அழகுப்படுத்தவும் ஆழப்படுத்தவும் செய்கிறது. கதையில் சிங்களவர்களின் குறுக்கீடுகளும் வரம்பு மீறல்களும் இல்லாமல் இருப்பது நாவல் மீதான பெருத்த எதிர்ப்பார்ப்பை குறைப்பதாக இருக்கிறது.   தொடரும்.....பதாக நினைக்கத்தோன்றுகிறது. பார்க்கலாம். இறுதிப்பகுதி வேலுச்சாமி தேயிலைத் தொழிலாளர்களுக்கு பிரச்சனையை தலைமையேற்று பேசுகையில் சுருக்கெழுத்து பாத்திரமாக சிங்களப் பெண் தாரகா  அறிமுகமாகிறாள்.அவள்  சிலோனை கடைசியாக ஆண்ட சிங்கள வம்சத்தின் குடும்பப்பெண்ணுடன் ஒப்பீடு செய்யப்படுகிறாள். இருவரும் குடும்ப ஒத்துழைப்புடன் திருமணம் செய்துகொள்கிறார்கள். கலப்பு திருமணம் எங்கு நடந்தால் என்ன வரவேற்கப்பட வேண்டிய  ஒன்றுதான். அத்யாயம் பதினொன்று நாவலின் மிக முக்கியமானது. இந்த நாவல் எழுதப்படுவதற்கான நோக்கம் இதுதான் எனத் தெரியவருகிறது. தேயிலைத் தோட்டத்தில் வேலைச் செய்பவர்களுக்கு வீடு , கழிவறை மற்றும் குளியலறை, பென்சன் , குழந்தைகள் கல்விக்கற்க பள்ளிக்கூடம் , மது கட்டுப்பபாடு , மருத்துவ வசதிகள் செய்துதரப்படும் என கொள்கை முடிவு எடுப்பது நாவலின் மைய நீரோட்டத்தை கனம் கொள்ள வைக்கிறது.  வேலுச்சாமி தம்பதிக்கு ஒரு மகன் பிறக்கிறான். அவன் ஈ.வெ.ராமசாமி பிறந்த நாளன்று பிறந்ததால் அப்பெயர் சூட்டப்படுகிறது. அவன் எழுத்தாளர்  ஆகிறான். அவன்தான்  தேயிலைத் தொழிலாளர்களின் இன்னல்களை கருத்தில் கொண்டு அவர்கள் வாழ்ந்த இடங்களை  நேரில் பார்த்து தலைமுறை என்கிற நாவலை எழுதுகிறான்.  கடைசி அத்யாயம் கர்ப்பம் தரித்த வரலாற்றைக் கொண்டுள்ளது. வீராசாமியில் தொடங்கி இராமசாமியில் முடியும்  இந்நாவலின் எழுதப்படாத முன் பகுதிகளும் வீராசாமிக்கு முந்தைய தலைமுறை தாத்தா வீரபாண்டிய கட்டப்பொம்மன் படையில் போர் வீரனாக இருந்ததையும் முக்குலத்தோரின் வியப்பான சாகசங்களை எடுத்துச்சொல்வதாகவும் இருக்கிறது. பாஞ்சாலங்குறிச்சியை கட்டப்பொம்மன் ஏன் தேர்வு செய்தான் என்பதற்கு நாவலுக்குள் வந்துபோகும்  நரியை முயல் விரட்டியக் கதை அழகையும்  வியப்பையும் அளிக்கிறது.  திருச்சந்தூர் முருகன் மீதான பக்தி,  ஆறு நாட்களில் எழுப்பப்பட்ட அரண்கள் யாவும் நாவலில் வியப்பைக் கூட்டுகிறது. அத்தகைய வீர குலத்தில் பிறந்த பெருமையுடன் ராமசாமி தலைமுறை நாவலை முடித்து மூதாதையர்களுக்கு சமர்ப்பணம் செய்திருக்கிறார்.  நாவல் கடைசி பாத்திரம் நாவலின் நிஜ ஆசிரியர் பொன்.குலேந்திரனாக இருக்கவும் வாய்ப்பிருக்கிறது.  நாவலின் மிக முக்கியமான  இடமாக நான் பார்ப்பது சூரிய உதய் திட்டம் அத்யாயத்தைதான். நாவல் முடிந்திருக்க வேண்டிய இடமும் அதுதான். குல பெருமை பேசும்படியான கடைசி அத்யாயம் சற்று முந்தைய  அத்யாயத்தில் வைத்திருக்க வேண்டிய ஒன்று.  உழைக்கும் மக்களின்  ஏக்கத்தை துயரத்தை துடைத்த ஒரு கை இன்ன சமூகத்தின் கை எனத் தெரிய வருகிற பொழுது துயரம் சிறுத்து பெருமை தலையெடுக்கிறது.   உழைக்கும் மக்களுக்கான நாவல் கடைசி அத்யாயத்தில் ஒரு குலப்பெருமையை பேசக்கூடிய நாவலாக மாறுவதால் ஈரம் பிடிக்கவேண்டிய இடத்தை வீரம் பிடித்துகொள்கிறது. முற்றும்.

ஞாயிறு, 23 ஏப்ரல், 2017

கவிதைப்போட்டி முதல் பரிசு ₹5000 இரண்டாவது பரிசு ₹3000 மூன்றாவது பரிசு ₹2000 கவிதை செய்யுள் பத்தி கொண்டதாக இருக்க வேண்டும். 16 - 24 வரிகள். கடைசி தேதி 07.05.2017 முகவரி நம் உரத்த சிந்தனை 6, வீரசவார்கார் தெரு இரமணா நகர் பெரம்பூர் சென்னை 11

சனி, 22 ஏப்ரல், 2017

சிறந்த சிறுகதை நூலுக்கான விருது 2016 ஆம் ஆண்டு வெளியான நூல்கள் மட்டுமே. மூன்று பிரதிகள். கடைசி தேதி ஜுலை 31 வாழ்க்கை சட்டம் பப்ளிகேஷன் & மீடியா எண் 18 / 3 காவிரி தெரு சாலிகிராமம், சென்னை - 93 04445510282

சிறுகதைப்போட்டி 2017

வானதி விருது சிறுகதைப் போட்டி - 2017 முதல் பரிசு - ₹ 5000 இரண்டாம் பரிசு - ₹ 3000 மூன்றாம் பரிசு - ₹ 2000 மேலும் இருபது சிறுகதைகளுக்கு விருதுகள் பக்க அளவு 5-8 கடைசி தேதி - 31.07.2017 vanathinovels@gmail.com Skr.light1966@gmail.com

ஞாயிறு, 16 ஏப்ரல், 2017

வா.செ.குழந்தைசாமி கல்வி ஆய்வு அறக்கட்டளை சார்பில் தமிழ் மேம்பாட்டு விருதுக்கு நூல்கள் வரவேற்கப்படுகின்றன. தொல்லியல் கல்வெட்டியல் நாணயவியல் அகழ்வாய்வு பல்தொழில் துறை மொழிச்சீர்த்திருத்தம் முன்னேற்ற சிந்தனை கொண்ட முத்தமிழ் படைப்புகள். பரிசுத்தொகை ₹20000 2016 ஆம் ஆண்டில் வெளியான நூல்கள் மட்டும். முகவரி ப.தங்கராசு தலைவர் டாக்டர்.வா.செ.குழந்தைசாமி கல்வி ஆய்வு அறக்கட்டளை தமிழ் மேம்பாட்டு விருது 5/45 ,எல்ஆர்ஜி நகர் ஆண்டாங்கோவில் கிழக்கு கரூர் 639008 கடைசி திகதி ஏப்ரல் 30
ஃபர்ஸானே கொஜண்டி (far Zanetti khojandi) தஜிகிஸ்தான் நாட்டைச் சேர்ந்தவர். அவரது மொழிப்பெயர்ப்பு கவிதைகள் சில நன்றி தி இந்து. ஆசை.

வியாழன், 13 ஏப்ரல், 2017

சு.வேணுகோபால் கணையாழி இதழில் 'மறைந்த பின்னும் பறக்கும் பறவை' குறுநாவல் வாசித்தேன். ஒரு ஓவியக் கலைஞனின் வாழ்க்கை அவனது ஏமாற்றம், குடும்ப சூழலை இந்நாவல் கனத்துடன் பதிவு செய்திருந்தது. நாவல் வால்பாறை சுற்றுலா கொண்டாட்டத்துடன் தொடங்கியது. கல்லூரி மாணவர்கள் டீச்சரின் அந்தரங்க உறுப்புகள் உட்பட பலதையும் கேலி செய்து அவர்கள் பெற்ற தண்டனைகளுடன் நகரும் கதை ஓரிடத்தில் யாரென்று தெரியாத ஒருவர் தற்கொலைச் செய்துகொள்ள அதை அவர்கள் காவல் துறையிடம் முறையிட காவலர்கள் அவர்களின் மீது சந்தேகம் கொள்ள என திகிலுடன் நகரும் கதை தற்கொலை செய்துகொண்டவர் யாரென தெரியவருகிற பொழுது மனது கனத்து விடுகிறது. தற்கொலைஞன் தமுஎகச, கலை இலக்கிய கூட்டங்களுக்கு ஓவியம் வரையும் மணிமாறனாக இருக்கிறான். ஓவியம் இனி தீட்டவேண்டாம் என்றும் மகள் பூப்பெய்துவிட்டதால் தினக்கூலி வேலைக்கு போக வேண்டும் என அவரது மனைவி பணிக்கிறாள். அவருக்கு ஒரு கலை இலக்கியக் கூட்டத்திலிருந்து ஓவியம் தீட்ட அழைப்பு வருகிறது. மனைவி தடுக்கிறாள். இதற்கிடையில் அவள் தினக்கூலிக்கு வேலைக்குச் செல்லுமிடத்தில் ஒருவன் உன் மகளுக்கு நான் நகை எடுத்து தருவதாகவும் உனக்கு எப்பொழுது பணம் கிடைக்கிறதோ அப்பொழுது பணம் தந்தால் போதுமென்று சொல்லியச்செய்தியை அவள் கணவனிடம் பகிர்ந்து கொள்கிறாள். ஒரு பக்கம் ஓவியம் தீட்ட போக முடியாமையும் இன்னொரு பக்கம் மூன்றாவது ஒருவன் மனைவியை வளைக்கப்பார்ப்பதும் அவனுக்குள் உள்ளக்கிடக்கை கிடந்து அடித்துகொள்கிறது. வால்பாறை சுரங்கத்திற்குள் இறங்கி அவரை அள்ளி வருகிறார்கள். அவர் மகளின் பூப்பெய்தல் சடங்கைக் கூட செய்து முடிக்காமல் மனைவியின் ஓலத்தோடு இடுகாட்டிற்கு தூக்கிச்செல்லப்படுகிறார். நாவல் தொடக்கத்தில் குதூகலத்தையும் இறுதியில் ஒரு கலைஞனின் துயர் வாழ்வையும் எழுதிச்செல்லும் இந்நாவல் கலைஞர்களுக்கான நாவல். சு.வேணுகோபால் மற்றும் கணையாழி இதழ் இருவருக்கும் எனது வணக்கங்கள்.
நூல் போட்டி -2017 €€€€€€€€€€£££££££££££££££££££££££££££££₹₹₹₹₹ 2015 , 16 , 17 ஆண்டுகளில் வெளியான கவிதை, கட்டுரை, சிறுகதை நூல்கள் வரவேற்கப்படுகின்றன. பரிசுகள் முறையே ₹5000,₹3000,₹2000 கடைசி தேதி மே 30 - 2017 முகவரி @@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@ டாக்டர். எ.பி.ஜோதிலிங்கம் சியோ அறக்கட்டளை 1268 சி, பகுதி 2 50 - தெரு சதுவாச்சாரி வேலூர் -9 குறிப்பு- வாட்ஸ்அப் பகிர்வு செய்தி.
தமிழ் ஸ்டுடியோ - பாலுமகேந்திரா விருது 2017 - (குறும்படங்களுக்கு மட்டும்) நண்பர்களே இயக்குனர் பாலுமகேந்திரா அவர்களின் நினைவாக ஒவ்வொரு ஆண்டும் அவரது பிறந்த தினமான மே 19ஆம் தேதி, பாலுமகேந்திரா பெயரில் விருது ஒன்றை நிறுவி ஒவ்வொரு ஆண்டும் குறும்பட கலைஞர்களுக்கு வழங்கி வருகிறது தமிழ் ஸ்டுடியோ. நான்காம் ஆண்டாக இந்த குறும்படப்போட்டி நடைபெறவிருக்கிறது. விருதுத் தொகை: ரூபாய் 25000/- தேர்ந்தெடுக்கும் சிறந்த குறும்படத்திற்கு பாலுமகேந்திரா பெயரிலான கேடயமும், பாராட்டுப் பத்திரமும் வழங்கப்படும். கலந்துக்கொள்ளும் குறும்படங்களில் இருந்து முதல் சுற்றில் தெரிவு செய்யப்படும் பத்திற்கும் மேற்பட்ட குறும்படங்கள் விருது வழங்கும் நிகழ்வில் திரையிடப்பட்டு ஒரே ஒரு குறும்படம் மட்டுமே விருதுக்குரியதாக தேர்ந்தெடுக்கப்படும். விதிமுறைகள்: * பாலுமகேந்திரா விருதுக்கு குறும்படங்களை அனுப்ப நுழைவுக் கட்டணம் ரூபாய் 250/- "PADACHURUL" என்கிற பெயரில் சென்னையில் மாற்றத்தக்க DD யாக, கீழ்க்கண்ட முகவரிக்கு படங்களோடு சேர்த்து அனுப்ப வேண்டும். காசோலை ஏற்றுக்கொள்ளப்படமாட்டாது. நேரில் பியூர் சினிமா புத்தக அங்காடியில் படத்தை கொடுக்க விரும்புபவர்கள், 250 பணத்தை கொடுத்து அதற்கான ரசீதை பெற்றுக்கொள்ளலாம். * குறும்படங்கள் (Short Films) எந்தக் கருப்பொருளிலும் எடுக்கப்பட்டிருக்கலாம். * குறும்படங்கள் 30 நிமிடங்களுக்கு மிகாமல் இருத்தல் வேண்டும். * குறும்படங்கள் டி.வி.டி அல்லது வி.சி.டி. யில் தரமாகப் பதிவு செய்யப்பட்டிருத்தல் வேண்டும். * இயக்குநர், நடிகர்கள் மற்றும் தொழில் நுட்பக் கலைஞர்கள் குறித்த விவரம், இணைத்து அனுப்பப்படுதல் வேண்டும். * குறும்படத்தின் கதைச் சுருக்கம் (Synopsis), முக்கியக் காட்சிகளின் ஒளிப்படங்கள் (Still Photos) மற்றும் இயக்குநரின் ஒளிப்படம் ஆகியவற்றை இணைத்து அனுப்ப வேண்டும். * முதல் சுற்றில் தேர்ந்தெடுக்கப்படும் குறும்படங்கள், திரைப்படக் கலைஞர்கள் முன்னிலையில் சென்னையில் திரையிடப்பட்டு விருதுக்குரிய குறும்படங்கள் தேர்ந்தெடுக்கப்படும். * குறும்படங்கள் 01.01.2012 க்குப் பிறகு எடுக்கப்பட்டனவாக இருத்தல் வேண்டும். ஒருவர் எத்தனை குறும்படங்கள் வேண்டுமானாலும் அனுப்பலாம். ஆனால் ஒரு குறும்படத்திற்கு 250 ரூபாய் நுழைவுக் கட்டணமாக செலுத்த வேண்டும். * விருது தொடர்பாக நடுவர் குழுவின் தீர்ப்பே இறுதியானது. போட்டி தொடர்பாகக் கடிதப் போக்குவரத்துகள், அலைப்பேசி அழைப்புகள் அனுமதிக்கப்படமாட்டாது. * ஆவணப்படங்கள் (Documentary Films) ஏற்றுக்கொள்ளப்படமாட்டாது. * தேர்வு செய்யப்படாத குறும்படங்களைத் திருப்பி அனுப்புதல் இயலாது. * பரிசுகள் பாலுமகேந்திரா பிறந்த தினமான மே 19ஆம் தேதி, (மே 19 வேலை நாளாக இருந்தால், அதற்கடுத்து வரும் வார இறுதிநாளில் வழங்கப்படும்) * விருதுக்கு குறும்படங்களை அனுப்ப வேண்டிய கடைசித் தேதி : மே 03, 2017 * குறும்படங்களை அனுப்ப வேண்டிய முகவரி: பியூர் சினிமா புத்தக அங்காடி, எண் 7, மேற்கு சிவன் கோவில் தெரு, வடபழனி, சென்னை 600026. --

செவ்வாய், 11 ஏப்ரல், 2017

சிகரம் இதழ் ஆண்டுவிழா கரூர் நகரத்தார் திருமண மண்டபத்தில் நடைபெற்றது. ஏப்ரல்- 2 ,2017 ஞாயிறு அன்று நடைப்பெற்ற விழாவில் மேல.பழனியப்பன் விழாவிற்கு தலைமை வகித்தார். விழாவில் சிகரம் சிறப்பாசிரியர் சந்திரா மனோகரனின் உறவுகள் பலவிதம் அமரனின் உமார் கயாம் பாடல்கள் மொழிப்பெயர்ப்பு பழ. அன்பு நேசனின் தைப்புரட்சி 2017 ஆகிய நூல்கள் வெளியிடப்பட்டன. இனிய நந்தவனம் இதழ் சிற்றிதழ் விருதினையும் வாழ்நாள் சாதனையாளர் விருது கவிஞர் வீ.தங்கராஜ் சமூக சேவை விருது திருமதி ஜெயலெட்சுமி வளரும் இளம் எழுத்தாளர் விருது எனக்கும் வழங்கப்பட்டது. எனது ஏற்புரை காத்திருக்கத் தெரியாத கடிகார முட்களைப்போல சிறுகதை என்று ஓடிக்கொண்டிருக்கும் என்னை நிறுத்தி ஒட்டுத் திண்ணையில் உட்கார வைத்து விசிறி இளநீர் கொடுத்து நலம் விசாரிக்கையில் ஏற்படுகின்ற ஆயாசம் சிகரம் விருது பெறுகையில் எனக்கு ஏற்பட்டது. நான் பெற்ற முதல் பரிசு சிகரம் நடத்திய சிறுகதைப் போட்டியில்தான். சிகரம் இதழை வாழ்த்துகிறேன்.

குறைந்தப்பட்சத் தேவை ஒரு பிணம்.

மூன்று மாத வயதுடைய ஐந்து குஞ்சுகளுடன் ஒரு தாய்க்கழுகு மனிதப் பார்வைக்கு எட்டாத உயரத்தில் தன் விசாலமான இறக்கையை அகல விரித்து பறந்துகொண்டிருந்தது. தாயானதற்குப்பிறகு தன் குஞ்சுகளுடன் இரை தேடி வலசை செல்வது இதுவே முதன் முறை. ஐந்து குஞ்சுகளில் மூன்றின் கழுத்துகள் வெள்ளைப் பட்டைகளாக இருந்தன. பிணம் தின்னும் கழுகுகளில் வெண் கழுத்து கழுகுகள் ஆண் கழுகுகள். அமெரிக்காவின் தேசியச்சின்னம் அக்கழுகுதான். சூடான் நாட்டினை ஒட்டி மலைகள் சூழ்ந்த காடுகளுக்கிடையில், ஓர் உயர்ந்த மரமொன்றின் உச்சியில் கூடு கட்டி வாழ்ந்து வந்த அக்கழுகு முட்டைகளிட்டு குஞ்சுகள் பொறித்திருந்தது. ஆறு முட்டைகளிருந்து ஐந்து குஞ்சுகள் வெளிவந்திருந்தன. வெளிவந்த நாட்களிலிருந்து மூன்று மாதங்களாக அக்குஞ்சுகளுக்குத் தேவையான உணவுகள், மாமிசத் துண்டுகளைத் தேடிப்பிடித்து, ஊட்டிக்கொண்டிருந்தது அத்தாய்க்கழுகு. அக்கழுகிற்கும் அதன் குஞ்சுகளுக்கும் தேவையான உணவுகள் மனிதப்பிணங்களாக சூடானைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் நிறையக் கிடைத்தன. ஆற்றின் விளம்புகள், பள்ளத்தாக்கு பகுதிகளில் கேட்பாரற்று பல பிணங்கள் தண்ணீரில் மிதந்தன. அப்பிணங்கள் கழுகுகளுக்கு பெருத்தத் தீனியாக இருந்தன. ஒரு பிணத்தை அதன் கூட்டிற்கு தூக்கி வந்து தாயும் அதன் குஞ்சுகளும் தின்றுக் கொழுத்திருந்தன. பிணங்களை தன் குஞ்சுகளுக்கு கொடுத்து வளர்த்துவந்த அக்கழுகு குஞ்சுகளை அழைத்து கொண்டு தென் மேற்கு நோக்கி தன் பயணத்தைத் தொடங்கியது. சூடான் தன் நிலம், வளம், வாழ்வாதரங்களை கழுகு தேசத்திற்கு கொடுத்ததன் பிறகு அந்நாட்டில் பசியும், பஞ்சமும், பட்டினி மட்டுமே தலைவிரித்திருந்தது. ஒவ்வொரு நாளும் குழந்தைகள் பசி, பட்டினியால் இறந்துகொண்டிருந்தார்கள். அப்படிச் சாகும் குழந்தைகளின் வீட்டை அடையாளம் கண்டு காத்திருந்து ஏதேனும் ஒரு குழந்தையை பிணமாகத் தூக்கி வந்தது. அப்படி ஒருநாள் ஒரு குழந்தைக்காக காத்திரிக்கையில்தான் தென் ஆப்பிரிக்கா புகைப்பட கலைஞர் கெவின் கார்ட்டரின் கேமராவில் சிக்கும்படியானது. வயிறு ஒட்டிப்போய் முதுகு மற்றும் விலா எலும்புகள் தெரிய , நடக்கத் தீராணியற்று, தலையை நிமிர்த்த முடியாமல் தரையோடு தரையாக குனிந்து சுட்டெரிக்கும் வெயிலில் தவழ்ந்தக் குழந்தையை இரையாகப் பார்த்தக் கழுகு உலகை ஒரு உலுக்கு உலுக்கியது. அக்குழந்தையுடன் கூடிய கழுகு புகைப்படம் நியூயார்க் டைம்ஸ் நாளிதழில் முதற்பக்கத்தில் அலங்கரித்தது. ஐம்பதாயிரம் டாலர் பரிசும் , புலிட்சர் விருதும் பெற்றது. குழந்தையுடன் கூடிய அக்கழுகினைப் படம் பிடித்து உலகின் சிறந்த புகைப்படக் கலைஞர் என அறியப்பட்ட கார்ட்டர் தற்கொலை செய்துகொள்வதற்கு காரணமாக இருந்ததும் அக்கழுகுதான். ‘குழந்தையின் துன்பத்தைப் போக்காமல் அவள் படும் துயரத்தை சரியான கோணத்தில் படமெடுக்கும் பொருட்டு தன் புகைப்படக் கருவியின் லென்சைச் சரிசெய்து கொண்டிருக்கும் கார்ட்டர் இன்னொரு கொலையாளியாகத்தான் இருக்க முடியும். காட்சியின் இன்னொரு கழுகு அவர் ’ என பலரும் விமர்சிக்கப்போய் தானும் அக்கழுகும் ஒன்றுதானோ...! என்கிற குற்றவுணர்வு அவரைக் குடைய ஒரு நாள் இரவு தற்கொலை செய்துகொள்ளும்படியானது. இதெல்லாம் அக்கழுகுவிற்கு தெரிந்திருக்க வாய்ப்பில்லை. ஆனால் அதற்கும் அதன் இனத்திற்கும் தேவையான உணவு எங்கே கிடைக்கும், எத்தனை காலத்திற்குப் பிறகு கிடைக்கும், எத்தனைக் காலம் வரைக்கும் போன்ற விடயங்கள் மட்டும் அக்கழுகு தெரிந்து வைத்துகொண்டு மூக்கு வியர்க்கும் திசையை நோக்கி அக்கழுகு பறந்து கொண்டிருந்தது. தன் எடையை விடவும் மூன்று மடங்கு எடையைத் தூக்கிச்செல்லுமளவிற்கு வலுவான கால்களைக் கொண்டது. எழுபத்து இரண்டு வகை கழுகு இனங்களில் சக இனத்தை கொன்று தின்னும் அசாத்தியம் பிணம் தின்னும் கழுகுவிற்கு மட்டுமே உண்டு. கழுகின் அலகு வலுவானது. ஒரு பாறையைக் குடைந்தெடுக்கும் அளவிற்கு கூர்மையானது. கழுகின் வயதை பிரதிபலிக்கும் அளவுகோல் அதன் அலகுதான். அலகினை முற்றிலும் இழந்தால் கழுகு இறந்துவிடும். இழந்த அலகு மீண்டும் வளரத் தொடங்கினால் அக்கழுகு பிழைத்துக்கொள்ளும். அலகினை விடவும் அதன் கால்கள் வலுவானவை. அதை விடவும் வலுவானவை அதன் நகங்கள். அவை கத்திகளைப்போல கூர்மையானவை. சத்ரபதி சிவாஜி, படையெடுத்து செல்கையில் எதிராளி மீது தாக்குதல் நடத்த பயன்படுத்தப்பட்ட ஆயுதம் கழுகின் நகங்கள்தான். சோமாலியாவில் தெருவில் விளையாடிக்கொண்டிருந்த ஒரு சிறுவனை தூக்கிச்சென்று கண்களை மட்டும் கொத்தி விழுங்கிவிட்டு அக்குழந்தையை தன் குஞ்சுகளுக்காக பத்திரப் படுத்தி வைத்திருந்தக் கழுகினை வேட்டையாடப் போய் சோமாலியர்கள் கழுகு தேசத்தால் மிரட்டப்பட்டார்கள். கழுகு அமெரிக்காவின் அடையாளம். போர்க்கருவிகளின் அலங்காரம். ஆகவே கழுகுகளை பிடிக்கவும், கூண்டில் அடைக்கவும், வேட்டையாடவும் தடை விதிக்கப்பட்டிப்பதால் பிணம் தின்னிக்கழுகுகளின் எண்ணிக்கை கட்டுக்குள் அடங்காமல் மலைகள் சூழ்ந்த பகுதிகள், காடுகள் என்பதையெல்லாம் கடந்து இப்பொழுது சமவெளி பக்கம் படையெடுக்கத் தொடங்கி விட்டிருந்தன. இலங்கை உள்நாட்டு போரின் போது வானத்தில் பறந்த போர் விமானங்களை விடவும் இவ்வகை கழுகுகள் அதிகம். போபாலில் நடந்தேறிய சயனைடு கசிவு கோரச்சம்பவத்தின் போது இந்தியாவில் குடியேறியக் கழுகுகள் பேரன் , பேத்திகள் எடுத்து ஆப்பிரிக்க நாடுகளை நோக்கி வலசைச் சென்றன. அவ்வாறு வலசைச் சென்ற கழுகின் கொள்ளு, எள்ளுப் பேரன், பேத்திகள்தான் இப்பொழுது ஆலவட்டமடிக்கும் தாயும், அதன் குஞ்சுகளும். மனித அரவம் சற்றும் தென்படாத இடங்களில் கூட்டமாக வாழக்கூடிய கழுகுகள் மனிதர்களால் பார்க்க முடியாத உயரத்தில் பறந்துகொண்டிருந்தன. மனிதப்பிணமே அதற்கு பிடித்த உணவு. மனித குடலையும், ஈரலையும் தின்னுகையில் அதற்குள் அத்தனை ஆரவாரம் பீறிட்டு எழும். உயரத்தில் பறந்து கொண்டிருந்த கழுகுகளின் இறக்கைகள் மற்ற கழுகுகளை விடவும் நீள, அகலத்தில் பிரமிப்பைக் கொடுத்தன. ஒரு மனிதன் கால் நீட்டிப் படுக்கும் அளவிற்கு இறக்கையின் நீளமிருந்தது. புறாவின் இறகினைப்போல அடர்த்தியான மயிர்களைக் கொண்ட இறகு கழுகுவுடையது. இரண்டிற்குமான ஒரு வித்தியாசம் புறாவின் இறகு மிருதுவானது. கழுகின் இறகு ஒரு விலங்கின் தோளினை அறுக்குமளவிற்கு அரமிக்கது. எதையும் கொத்திக்கிழிப்பதற்கு உகந்தது அதன் அலகு. கீழ் அலகு தசையைக் குத்திப் பெயர்க்கக் கூடியதாகவும், மேலலகு கொத்திக் கிழிப்பதற்கு உகந்ததாகவும் இருந்தது. அரை கிலோ மாமிசத்தை ஒரே கொத்தில் கொத்தி கிழித்து விழுங்குமளவிற்கு அதன் அலகு குறுகி வளைந்திருந்தது. மின்னல் வேகத்தில் பறக்க அதன் வாலும் இருநூறு கல் தூரம் வேகத்தில் இறங்கி இரையைத் தூக்கிச் செல்லுமளவிற்கு அதன் குதிக்கால்களும் இருந்தன. மீன் , தன் குஞ்சுகளைக் கண்களால் வழிநடத்துவதைப்போல கழுகு அதன் நிழலில் குஞ்சுகளை வழிநடத்திக்கொண்டிருந்தன. அதற்கான இரையை அதுவே தேடிக்கொள்ளும் வரைக்கும் இந்த கண்காணிப்பை நீட்டிக்கக் கூடியது. தாயின் நிழலைக் குஞ்சு அறியும். பாம்பின் கால் பாம்பு அறிவதைப்போல! தாயின் நிழல் தன் மீது விழுமாறு குஞ்சுக்கழுகுகள் பார்த்துகொண்டன. தாய் திரும்புமிடத்தில் நிழல் திரும்பியது. நிழலைப்பார்த்து குஞ்சுகள் திரும்பின. கழுகளின் மொழி இறக்கைகளில் இருந்தன. இறக்கையின் ஒவ்வொரு அசைவிற்கும் ஒரு மொழி இருப்பதை குஞ்சுகள் அறிந்திருந்தன. வலது பக்க இறக்கை அசைந்தால் , இடது இறக்கை வேகமாகத் துடித்தால், வேகமாக அடித்துகொண்டால், உதறினால்.....என ஒவ்வொரு அசைவிற்கும் ஒவ்வொரு கற்பிதங்களைக் குஞ்சுகள் அறிந்து வைத்திருந்தன. குஞ்சுகள் பறந்துகொண்டே பூமியைக் கூர்ந்து கவனித்து வந்தன. அதன் பந்து முனைக் கருவிழிகளில் விழும் பிம்பங்களை தாயிடம் இறக்கை அசைவுகளால் பகிர்ந்துகொண்டன.. ‘ ஒரு குளம் தெரிகிறது....’ ‘ குளத்தில்....?’ ‘ நிறைந்த தண்ணீர் இருக்கிறது’ ‘ அதற்குள்...?’ ‘ மீன்கள் துள்ளிக்குதிப்பது தெரிகிறது’ ‘ மீன்கள் மட்டும்தானா....?’ ‘ கரையில் ஒன்றிரண்டு கொக்குகள் நிற்பது தெரிகிறது’ ‘ வேறு...?’ ‘ குளத்தில் நான்கு கரைகள்..’ ‘ கரைகளில்...?’ ‘ ஒரு கரையில் பெண்கள் குளிக்கிறார்கள்....’ ‘ இன்னொன்றில்....?’ ‘ ஆடு, மாடுகள் தண்ணீர் குடிக்கின்றன...’ ‘ பிறகு...?’ ‘ இன்னொரு கரையில் சிறுவர்கள் துள்ளிக்குதிக்கிறார்கள். மற்றொன்றில் தாமரைகளும், அல்லிகளும் பூத்து குலுங்குகின்றன..’ தாய்க்கழுகு அதன் புத்திசாலி குஞ்சுகளை நினைத்து மகிழ்ந்தது. ஆனந்தத்தில் இறக்கைகளை வேகமாக அடித்துகொண்டன. ‘ வேறு என்னவெல்லாம் தெரிகிறது...?’ ‘ எங்கும் பச்சைமயமாக இருக்கிறது...’ ‘ பச்சையில்....?’ ‘ ஒன்று முளை விடும் பச்சையாகவும் மற்றொன்று அறுவடைக்காலப் பச்சையாகவும் தெரிகின்றது’ தாயும் அதன் குஞ்சுகளும் வட்டமிட்டவாறு வெட்டவெளியை வலம் வந்தன. அதன் கண்கள் கீழ்நோக்கி ஒரு புள்ளியில் குவிந்திருந்தன. . எங்கும் பச்சையும் மஞ்சள் கலந்த நிறப்பிரிகை. தங்கம் முளைத்த நெற்மணிகள். வானுயர்ந்த தென்னை, தேக்கு, பனை மரங்கள். மலை அளவிற்கு பெரிய வைக்கோல் போர். அதன் மீது காக்கைக்குருவிகள். சிறுவர், சிறுமிகள் அதைச்சுற்றி ஓடி ஒழிந்து விளையாடுவது தெரிந்தது. களத்து மேட்டில் பெண்கள் சூழ்ந்திருந்தார்கள். ஒரு தரப்பினர் கதிர்களை அறுக்க , வேறொரு தரப்பினர் நெற்களைத் தூற்ற, அள்ள, அளக்க, சாக்கில் நிரப்ப, வண்டியில் ஏற்ற,...என இருந்தனர். எங்கும் மனிதத் தலைகள். அத்தனைத் தலைகளும் உயரத்தில் பறந்த கழுகுகளுக்கு இரைகளாகவேத் தெரிந்தன. பூமித்தாயின் கன்னத்தில் விழுந்த மச்சமாக உளுந்து குவியல் இருந்தது. அதையொட்டி கத்தரி, வெண்டை, தக்காளி, தட்டை, பாசி பயிறுகள் தெரிந்தன. அறுவடை முடிந்த நிலத்தில் மந்தைகளாக ஆடுகள், மாடுகள் மேய்ந்துகொண்டிருந்தன. மாடுகள் பல இன வகை கொம்புகளைக் கொண்டிருந்தன. அலை கொம்பு. ஆட்டுக்கொம்பு. காடு பார்த்தக்கொம்பு. கிளிக்கொம்பு, குத்துக்கொம்பு, கூடு கொம்பு, கொள்ளி கொம்பு. இதுதவிர அபூர்வமான சுருட்டை, பூ, பொத்தை, மட்டி, மாடக்கொம்புகளும், முன் கொம்பு, விரி கொம்புகளுடன் கூடிய மாடுகளும் மேய்ந்துகொண்டிருந்தன. ஒரு காளை ஒரு பசுவை விரட்டுக்கொண்டிருந்தது. ஒரு ஆடு நான்கு குட்டிகளுக்கு பால் ஊட்டிக்கொண்டிருந்தது. அவை புற்கள் தந்த நிலத்திற்கு விசுவாசமாக சாணியைக் கொடுத்து புற்களை மேய்ந்துகொண்டிருந்தன. ஒரு காளையின் தலையின் காக்கை இருந்தது. இன்னொன்றின் தலையில் கரிச்சான் குருவிகள் இருந்தன. ஒரு பசு வாலைத் தூக்கி மூத்திரம் பெய்தது. ஒரு காளை பசு அரையின் பிளவில் நாசியை வைத்து கிளிர்ச்சி ஊட்டியது. பசு முகத்தில் வெட்கம். வெளியிடும் ‘புஸ்..புஸ்...’ காற்று நாசியைத் தகித்தது. பசு வெட்கத்தால் முறுக்கிண்டு ஓடியது. காளை, ஓடும் பசுவை விடாது விரட்டியது. ஓட, ஓட பசுவிற்கு சுகமாக இருக்கிறது. விரட்டவிரட்ட காளைக்கு பசி எடுக்கிறது. நாவில் சுரக்க வேண்டிய உமிழ்நீர் பசுவின் பின் பக்க அரையில் சுரந்தது. காளை அதற்குள் எழும் தாகத்தை அரையில் தணித்தது. நாசியின் வெதுப்பில் பசுவின் அரைசுரப்பு. இரண்டு கால்களையும் தூக்கி பசுவின் பிட்டத்தில் வைத்தது காளை. பசுவின் மீது அதன் முன்னங்கால்கள் மெல்ல , மெல்ல ஊர்ந்தன. காளையின் உறுமலும் பசுவின் சிணுங்களும் ஒரு புள்ளியில் குவிய , வயிறு நிறைந்த உணர்வு பசுவிற்கு. ஒரு மாதப் பசியை தணித்தச் சுகம் காளைக்கு. தாய்க்கழுகு கேட்டது. ‘ வேறென்ன தெரிகிறது....?’. ‘ நிறையத் தெரிகிறது..’ என்றவாறு குஞ்சுகள் தரையைப் பார்த்தன. சிறுவர், சிறுமிகள் கடலைக்கொல்லைக்குள் திருட்டுத் தனமாக நுழைந்தார்கள்.. சுற்று முற்றும் பார்க்கிறார்கள். மெல்ல உட்காருகிறார்கள். கடலைக்கொடிகளைப் பிடுங்காமல் வேரினைச்சுற்றிய மண்ணைக்கிளறி அதன் வேரிடத்தில் இருக்கும் கடலைகளை ஆய்ந்து அவரவர் கால்ச்சட்டை பைக்குள் நிரப்பிக்கொண்டு புழுதி பறக்க ஓடுகிறார்கள். சோள விதை தோல் உடைந்து முளை விடும் அரவம் ‘டப்...டப்....’எனச் சன்னமாகக் கேட்கின்றன. தென்னைகள் ஒன்றுடன் ஒன்று உரசி கைக்குலுக்கி நலம் விசாரித்துகொள்கின்றன. சவுக்குகள் எப்படியும் வானத்தைத் தொட்டுவிட வேணும் என்கிற உத்வேகத்தில் வானோக்கி வளர்ந்திருக்கின்றன.. ‘ வேறு என்னத் தெரிகிறது....?’ ஒரு பக்கம் உழவர்கள் காளைகள் பூட்டிய ஏரில் ஆழ உழுகின்றனர். இன்னொரு பக்கம் ஒரு இயந்திரம் கொண்டு நிலத்தை அகல உழுகிறது. குறுக்கு மறுக்காக வரப்புகள். வரப்புகளைக் கழித்து புதிய மண் வரப்பில் சாத்தப்பட்டிருக்கிறது. பூப்படைந்த பெண்ணின் முகக்களை வரப்பிற்கு. தலைக்குப்புறப் பாய்கிறது தண்ணீர். ஒருவர் கிணற்றில் இரண்டு மாடுகளைப் பூட்டி சாலில் தண்ணீர் இரைத்தபடி இருக்கிறார். ஒரு பக்கம் காவிரியின் கடை மடை தண்ணீர் பெருக்கெடுத்து ஓடுகிறது. இன்னொரு பக்கம் ஊரணியின் ஓடம். இதுதவிர மின் இயந்திரங்கள் தண்ணீரை வாறி இரைக்கின்றன. லாரிகள் நின்று மூச்சு வாங்கி நெல் மூட்டைகளைத் தன் முதுகில் சுமந்துகொள்கின்றன. இயந்திரங்கள் நெற்கதிர்களை அடித்து வைக்கோல், நெற்கள் எனத் தனித்தனியே பிரிக்கின்றன. நிலங்களைச் சுற்றிலும் மயில், மைனா, குருவிகள். எலி வளை, நண்டு வளை பாம்பு வளையென வயற்காடுகள் முழுவதும் வளைகளாக இருக்கினறன. . மொத்த நெல்லையும் நின்று நிதானித்து உருவி தின்னுகிறது மயில். தானொரு தேசிய பறவை என்கிற அகங்காரம் அதற்கு. ஒரே ஒரு நெல்லை மட்டும் வாயில் கவ்விக்கொண்டு ஓடி ஒழிகிறது அணில். உயரத்தில் பறந்த கழுகுகளுக்கு ஓடும் அணில் தெரிகிறது. அது ஓடும் திசையில் கழுகின் பார்வையும் ஓடுகிறது. உரங்களை மலையைப்போல குவித்து மண்வெட்டியால் கலந்து கூடையில் அள்ளி விட்டெறிகிறார் ஒருவர். இன்னொருவர் மருந்து தெளிக்கிறார். ஊர்கள் இருக்கின்றன. வீடுகள் தெரிகின்றன. தெருக்கள் வரிசையாக இருக்கின்றன. சாலைகள் வளைந்து நெழிந்து செல்கின்றன. சாலைகளில் தானியங்கள் காய்கின்றன. காக்கைக்குருவிகள் போட்டிப்போட்டுக்கொண்டு மேய்கின்றன. ஒரு மூதாட்டி அவற்றை விரட்ட முடியாமல் விரட்டிக்கொண்டிருக்கிறாள். ‘ அம்மா....என் இறக்கை அளவிற்கு பச்சையாக ஒன்று தெரிகிறதே அது என்னவாம்...?’ ஒரு குஞ்சு தாயிடம் கேட்டது. ‘ அதுதான் வாழை’ ‘ அதற்கு அடுத்து என் கால்களைப்போல வளர்ந்திருக்கிறதே அது....?’ ‘ அது தேக்கு’ ‘ என் கண்களைப்போல குமிழ் குமிழாக தெரிவது...?’ ‘ அது கத்தரி’ தாயும் அதன் குஞ்சுகளும் வயல்களில் தெரிவதை ஒவ்வொன்றாக பார்த்துகொண்டு வந்தன. ஓரிடத்தில் அதன் மூக்கு வியர்த்தது. அந்த இடத்தில் தன் இறக்கைகள் இரண்டையும் அகல விரித்து வட்டம் கட்டி, தரையைக் கூர்ந்து கவனித்தன. கண்ணுக்கு எட்டியத் தொலைவு பச்சைகளுக்கிடையில் ஓர் புள்ளியில் தார் பாலைவனம் அளவிற்கு வறட்சி தெரிந்தது. புல் , பூண்டுகள் முளைக்காமல் வறட்சித் தட்டியிருந்தது. தாய்க்கழுகும் அதன் குஞ்சுகளும் தலையை ஒரு பக்கமாகச் சாய்த்துக்கொண்டு உடம்பை மேலும் குறுக்கி ஏவுகணைகளைப்போல அதை நோக்கி கீழே இறங்கின. கால்களை விசாலமாக நீட்டி, ஆறாயிரம் அடியிலிருந்து மேல் நோக்கி நீண்டிருக்கும் ஆழ்த்துளை குழாயின் மீது உட்கார்ந்தன. இப்போதைக்கு அக்கழுகுகளுக்குத் தேவை ; குறைந்தது ஒரு பிணம்! .

திங்கள், 3 ஏப்ரல், 2017

அமரர் செம்பியன் செல்வன்
 ( ஆ.இராஜகோபால் ஞாபகார்த்த சிறுகதைப் போட்டி )
அனுசரணை - செம்பியன் செல்வன் குடும்பத்தினர்
முதல், இரண்டாம்,மூன்றாம் பரிசுகள் முறையே
ரூபா 5000,3000,2000
ஏனைய பரிசுகள் ஏழு சான்றிதழுடன்

முகவரி
ஞானம் அலுவலகம்
3B, 46 ஆவது ஒழுங்கை
கொழும்பு 06

கடைசி தேதி மே 31 - 2017
குறிப்பு - இலங்கை வாழ் தமிழ் எழுத்தாளர்கள் மட்டும்

சனி, 1 ஏப்ரல், 2017

புலியூர் முருகேசன் வாயிலாக ' புழுதி' இதழ் கைக்கு வந்திருந்தது. பிப்ரவரி - 2017 மாதத்தின் இதழ் அது. ஆசிரியர் கு.ஜெயபிரகாஷ். இளம் படைப்பாளிகளின் படைப்புகளை கொண்டாட வேண்டும் என்கிற கோணத்தில் இதழ் கொண்டுவந்திருப்பதாக இதழ்முகம் எழுதியிருந்தது.
 இந்த இதழின் ஒரு கவிதையைப் பற்றி   உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்ளத் தோன்றுகிறது.

கண்மணிராசாவின் கவிதை அது.
தலைப்பு - அப்பாவுக்கு

அப்பா...அம்மாவோட போட்டோ
புடிக்கனுமாம்.
தப்பாம உங்கள கூட்டிக்கிட்டு
வரனுமாம்.

எல்லாப் புள்ளைகளும்
நல்லபடியாக தெரியனும்னு
ஹெட்மாஸ்டர் சார்
சொல்லிவிட்டாங்கப்பா.....!

புதுசா துணிமணி
இருந்தாத்தான்
போட்டோவுல நல்லா
தெரியும்னு
பவிசா பேசி அவங்கப்பன்கிட்ட
பாவாட சட்ட வாங்கிட்டா
பவுன்தாயி

செருப்பில்லாம போஸ்
கொடுத்தா
சின்னப் புள்ளயா தெரியும்னு
அரியா அரிச்சு
அவங்கப்பன்கிட்ட
புதுச்செருப்பு வாங்கிட்டா
பூமாரி

களையா முகம் தெரியனும்னு
கறுப்பு பாசிய வீசிப்புட்டு
கண்ணக் கசக்கி அவங்கப்பன்கிட்ட
கவரிங் செயின் வாங்கிட்டா
கஸ்தூரி

செருப்பு...செயினு.....சட்டனு...
உன்ன
சிரமப்படுத்த மாட்டேம்பா..
கும்பிட்டு கேக்குறேன்.
போட்டோ எடுக்க குடிக்காம வாப்பா.
அதுபோதும்!

திங்கள், 27 மார்ச், 2017

வெள்ளி, 24 மார்ச், 2017

தற்கால கன்னடச் சிறுகதையின் தந்தை என அழைக்கப்படும் மாஸ்தி வெங்கடேச அய்யங்காரின் தேர்ந்த சிறுகதைகளை வாசிக்கும் வாய்ப்பு நூலகத்தின் வாயிலாகக் கிடைத்தது. இக்கதைகளை மொழிப்பெயர்த்திருப்பவர் சேஷநாராயணா.
இத்தொகுப்பில் ' தர்ம சேவகன் பிட்ஸ் ஸ்டீபன் ' என்றொரு சிறுகதை. மனுநீதி சோழன் தன் மகனை தேர்க்காலிலிட்டு ஏற்றி நீதியை நிலை நாட்டியதைப்போன்ற கதைக்களத்தைக் கொண்ட கதையாக அக்கதை எழுதப்பட்டிருக்கிறது.
ஐயர்லாண்டில் கியால்வே என்பது ஒரு நகரம். நானூறு வருடங்களுக்கு முன்பு ஜேம்ஸ் லிஞ்சுபிட்ஸ் ஸ்டீபன் நகரச் சபை தலைவராக இருந்தான். அவருடைய ஒரே மகன் ஸ்பெயின் நண்பரின் மகனிடம் நண்பனாகிறான். இருவரும் ஒரே பெண்ணை காதலிக்கிறார்கள். இருவருக்கும் பெண்ணை அடைவதில் போட்டி வருகிறது. பெண் ஸ்பெயின் இளைஞனை பெரிதும் விரும்புகிறாள். என் நாட்டுப் பெண் எனக்கே உரிமையென ஸ்பெயின் இளைஞனைக் கத்தியால் குத்தி கொன்றுவிடுகிறான். கொலை விசாரணை நகரச் சபை தலைவரிடம் விசாரணைக்கு வருகிறது. மகனுக்கு மரணத்தண்டனை விதிக்கிறார். மரணத்தண்டனையை நிறைவேற்ற பணியாளர்கள் முன் வர மறுக்கிறார்கள். அந்நிய இளைஞனுக்காக நம் நாட்டு குடிமகனுக்கு  ஏன் தண்டனை கொடுக்க வேண்டும் ...மன்னித்து விட்டுவிடலாம் என்கிறார்கள். நகரச் சபைத் தலைவர் மறுக்கிறார்.
இது அடுத்தவர்களுக்கு தவறான முன்னுதாரணமாக அமைந்துவிடக்கூடுமென்று தன் மகனுக்கான  தூக்குத் தண்டனையை  தந்தையே நிறைவேற்றுகிறார்.
இச்சம்பவம் நம் மனுநீதி சோழனுடன் ஒத்துப்போகிறது இல்லையா!

புதன், 22 மார்ச், 2017

நான் வாசித்த மொழிப்பெயர்ப்பு கதைத்தொகுப்புகளில் மிக முக்கியமானத் தொகுப்பாக 'உலக கிளாசிக் கதைகள்' என்கிறத் தொகுப்பைத்தான் சுட்டிக்காட்டத் தோன்றுகிறது.
ஓ.ஹென்றியின் The gift of the magic
 ஹொராசியோ கிரோகாவின் Three letters and a footnote
லியோ டால்ஸ்டாயின் How much land does a man need?
ஹெர்பர்ட் கோல்ட் ஸ்டோனின் Virtuoso
காப்ரியல் கார்சியா மார்க்கேஸின் One of these days
ஆஸ்கர் ஒயில்டின் The devoted friend
நடின் கோர்டிமரின் Once upon a time
முல்க் ராஜ் ஆனந்தின் The lost child
எட்கர் ஆலன் போவின் The tell tale heart
 லாங்ஸ்டன் ஹியூஸின் Thank you ,M'  am
ஃப்ரான்ஸ் காஃப்காவின் A country doctor
கி டு மாப்பாசானின் The necklace
மெக் முண்டெலின் Small change
நிஜாம் கஞ்சவியின் Lamlash Manuel
கரெல் சப்பெகின்The shirts
கதைகளின் தொகுப்பாக  இந்நூல்  வெளிவந்திருக்கிறது.
புதிய வாழ்வியல் வெளியீடாக வெளிவந்திருக்கும் இந்நூல் 2014 ஆம் ஆண்டின் சிறந்த வெளியீடு.

மேற்காணும் கதைகளை பலரும் மொழிப்பெயர்த்திருந்தாலும் அ.ஜெனி டாலியின் மொழிப்பெயர்ப்பு தமிழ்க்கதைகளைப்போல காட்சியமைப்பைத் தருகிறது. மிகச்சிறந்த கதைகளை உள்ளடக்கிய மிகச்சிறந்த மொழிப்பெயர்ப்பில் சிறந்த வெளியீடாக வெளிவந்திருக்கும் இந்நூல் வாசிக்க, பரிசளிக்க உகந்த நூல்.
நூலின் விலை 125
புதிய வாழ்வியல் பதிப்பகம்
தொடர்புக்கு 044 4202076
7299924062

செவ்வாய், 21 மார்ச், 2017

மருதாணிக் கவிதைகள் - சின்னவள்

என் வீட்டில் பெரியவள் , சின்னவள் என்று இருவர் இல்லை. மீரா.செல்வக்குமாரின் ' சின்னவள்  ' என்கிற கவிதைத் தொகுப்பை வாசித்ததும் என் மனைவியை பெரியவளாக்கி என் மகளை சின்னவளாக்கிக்கொண்டேன்.
சிப்பியின் வாயிற்குள் விழும் மழைத்துளி முத்தாகிவிடுவதைப் போல இந்நூலினை வாசிக்கையில் என்னையும் அறியாமல் என் மனைவியும்  மகளும் அவ்வாறு ஆகிவிட்டிருந்தார்கள்.

இந்நூல் கவிஞரின் முதல் நூல். முதல் நூலுக்குரிய  தடுமாற்றம் இருக்கவே செய்கிறது. நூலில் அணிந்துரை என்கிற அணிகலன்  இல்லாமல் இருக்கிறது. சிலருக்கு அணிகலன்  இல்லாத  கழுத்துதான்  அழகாக இருக்கும். அந்த வகையில் இந்நூலிற்கு அணிந்துரை என்கிற அணிகலன் தேவைப்பட்டிருக்கவில்லை. ஆனால் என்னுரை இல்லாத தொகுப்பு என்பது திருகாணி இல்லாத தோடு இல்லையா! இந்தச் சுட்டிக்காட்டலை கவிஞர் ஏற்க மறுக்கக்கூடும். ஒரு வேளை மறுத்தால் சின்னவளிடம் திருத்தொண்டனாக அடிப்பணிவதைத்தவிர வேறு வழித் தெரியவில்லை எனக்கு.

சின்னவள் கவிதைகளை வாசிக்கையில் பெரியவள்களுக்கு பொறாமை வரவேச் செய்யும். அப்படியான ஈரம் கவிதைகளில். ஒவ்வொரு கவிதையும் மருதாணியைப்போல மனதில் ஒட்டிக்கொள்கிறது.

உயிராடை என்றொரு கவிதை.

கால்ச் சட்டைகள்
எதுவும்
மிஞ்சுவதில்லை
எனக்கு...

மேல்ச் சட்டைகள் சிலவும்
அபகரிக்கப்பட்டிருக்கிறது
சின்னவளால்...

நேற்றைய
ஒரு வெளியூர்
பயணத்தின் இடையே
என்ன உடை
வேண்டுமென்றேன் ...

எனக்கொன்றும்
வேண்டாம்....
நல்லதாய்
உனக்கு
எடுத்துக்கொள்
என்கிறாள்.

இக்கவிதையை வாசிக்கையில் தாத்தா கால்ச்சட்டையை உடுத்திக்கொண்டு பள்ளிச்சென்ற நினைவு எனக்குள் தொட்டில் ஆட்டியது. ஏதேனும் புதுச்சட்டை எடுத்தாயா..எனக்கேட்கும் என் அப்பா நான் 'ஆம் ' என்றதும்  என் பழைய சட்டையில்  ஒன்றை எடுத்துச்செல்லும் நிஜம்; மனதிற்குள் பசபசத்தது. கவிஞர் சின்னவளுக்காக அவர் எடுத்துக்கொள்ளும் ஆடை உயிராடை. அதே ஆடை வாசகனுக்கும் எனக்கும்  உறவு ஆடையாகிறது.

இன்னொரு கவிதை மதிப்'பெண்'ணை பெண்ணாக உருவகப்படுத்தி மதிப்பெண்கள் பாடாய் படுத்தும் பாட்டை பாடி நிற்கிறது.

சின்னவள்
ஒருபோதும் காட்டியதில்லை
மதிப்பெண் பட்டியலை

என்ன பிரிவென்பதும்
தெரியாதெனக்கு

அவள் அம்மாவினால்
அர்ச்சிக்கப்பட்டுக்கொண்டிருக்கிறாள்

மெல்லச் சொல்லிவிட்டுப்
போகிறேன்

இனி என்னிடம் வா...
எத்தனை கையெழுத்து வேண்டும்..?

  இக்கவிதை கவிஞரை அடையாளப்படுத்தக்கூடிய கவிதையாக இருக்கிறது.


அப்பூதி அடிகள் குறித்து ஒரு கவிதை மெக்காலே கல்விமுறையினூடே மனனக்கல்வியை விமர்சிப்பதாக இருக்கிறது. அதன்வழியே அவரது  கரங்கள் சின்னவளிடம்  திருத்தொண்டனாகிறது.

 அப்பூதிகளிடம் கவிஞர் முரண்பட்டு நிற்கிறார். ஆனாலும் தொகுப்பின் வழியே  கவிஞரை அப்பூதி அடிகளாகவே பார்க்கத்தோன்றுகிறது. இருவருக்கான ஒற்றை  முரண் அப்பூதி அடிகள் தான் பெற்ற,  பார்த்த  , பயன்படுத்தும் அத்தனையையும் திருநாவுக்கரசராகப் பாவித்தார். ஆனால் கவிஞர் சின்னவளாகப் பார்க்கிறார்.

சின்னவள் கவிஞரின் முதல் குழந்தை . வாசகர்களின் இன்னொரு  தாய்.
   




.

சனி, 18 மார்ச், 2017

நூல்கள் வரவேற்கப்படுகின்றன.

சுஜாதா விருது - நூல்கள் வரவேற்கப்படுகின்றன.
உயர்மை பதிப்பகமும் - சுஜாதா அறக்கட்டளையும் இணைந்து வழங்கும் சுஜாதா விருதிற்கு நூல்கள் வரவேற்கப்படுகின்றன.
 சிறுகதை,கவிதை, நாவல், கட்டுரை நூல்கள்  4 படிகள் அனுப்பப்பட வேண்டும். இது தவிர சிற்றிதழ் பிரிவிலும் பரிசு உண்டு.
ஒவ்வொரு பிரிவிற்கும் தலா ரூபாய் பத்தாயிரம் பரிசு.
கடைசி தேதி மார்ச் - 25
நூல்கள் அனுப்பவேண்டிய முகவரி
சுஜாதா விருதுகள்
உயிர்மை
11 / 29 , சுப்ரமணியம் தெரு
அபிராமபுரம்,
சென்னை - 600018.
நன்றி - உயிர்மை மற்றும்  திஇந்து



வெள்ளி, 17 மார்ச், 2017

அகநி வெளியீட்டில் மிகச்சிறந்த தொகுப்பாக வந்திருக்கிறது மு.ஆனந்தன் அவர்களின் ' யுகங்களின் புளிப்பு நாவுகள்' என்கிற கவிதைத் தொகுப்பு. உதயசங்கர் மற்றும் அமிர்தம் சூர்யா  இருவரும் கவிதைகளுக்கு நெற்றிப்பொட்டு வைத்திருக்கிறார்கள். கவிதை என்பதற்கு அமிர்தம் சூர்யா கொடுத்திருக்கும் முன்னுரை அலாதியானது.
  அத்தனையும் நவீனக் கவிதைகள்.தேர்ந்த நடை. துள்ளல் எழுத்து. நளினத்தில் தொட்டு எடுத்த  நவயுகக்கவிதைகள்.

அரிதாரங்கள் பூசி
வெள்ளையும் சொள்ளையுமாய்த் திரிகிறது பகல்
அரணாக்கொடியையும் உதிர்த்து
அம்மணக்கட்டையாய் கிடக்கிறது இரவு
என்னதான் வெளிச்சத்தைப் பீய்ச்சியடித்தாலும்
நிழலாய் பின் தொடர்கிறது இருள்

என்கிற கவிதை இருளும் இருண்மையும் மடமையும் தொய்த்த வாழ்வின் அவயங்களைப் பேசுகிறது.
இக்கவிதையில் பகல் பகல்ல. இரவு இரவும் அல்ல. பகல் பிச்சைக்காசாக நீட்டும் ஓட்டுக்குப் பணம் என்றால் இரவு பிச்சைக்காரர்களாகிப்போகும் தடித்த வறுமை.
பகல் நிவாரணம் என்றால் இரவு தொடரும் பலாத்காரம்.


இப்படியாக பல பத்து கவிதைகள்.
யுகங்களின் புளிப்பு நாவுகள் என்கிற கவிதை புளித்த வாழ்வின் சுவடு.
பகலை மொண்டுக் குடித்த குடும்பம்
இருளைச் சொரண்டித் திங்கும்

இரு வரிகள் ஏக்கம் சூழ்ந்த வாழ்வின் இரு வேறு மேடு பள்ளங்களை அடையாளப்படுத்துகிறது.

உறிகளில் தொங்கும் உறக்கம்
உறை மோகித்தூடுருவும் பால்

என்கிற வரிகள் புளிப்பையும் இனிக்க வைக்கிறது.

தசாப்தப் பாலின் சூலகத்தில்
சதாப்த மோர் கருத்தரித்துள்ளது

என்கிற வரிகள் பால் , தயிர் ,  மோர்களின் மொட்டு அவிழ்ப்புகளை நினைவூட்டி மணத்தை நுகர வைக்கிறது. 

உறை மோரின் நீர்மையில்
ஊடுபாவிக் கிடக்கும்
யுகங்களின் புளிப்பு நாவுகள்  போல

வாசகனின் மன ஆழத்திற்குள் மோர்த்துளி சந்ததிகளின் விந்தணுக்களாக மொட்டு அவிழ்க்கிறார் மு. ஆனந்தன்.

அகநியின் நூல் கட்டமைப்பு ஆரணி பட்டு உடுத்திய தோற்றப்பொலிவைக்  கொண்டிருக்கிறது. வாழ்த்துக்கள்.
இவ்வாழ்த்துகள் மு. ஆனந்திற்கு மட்டுமானதில்ல.



திங்கள், 13 மார்ச், 2017

இதுநாள் வரைக்கும் இல்லாத சிறுகதை வாசகர்களுக்கு ஒரு போட்டி.  இப்போட்டி நல்ல சிறுகதைகளை தேடவும் அதை சக வாசகர்களை நோக்கி நகர்த்தவும்  செய்யும்.

ஞாயிறு, 12 மார்ச், 2017

பெஅ வாசகர் வட்டம்

அந்த இருட்டறையில் அவன் அம்மணமாக நிறுத்தி வைக்கப்பட்டிருந்தான். இடுப்பு வரைக்குமான உடம்பு நேர்க்கோட்டிலும் மேலுடம்பு முன்பக்கமாக வளைந்து , முதுகு மேலும் கூன் விழுந்து போயிருந்தது. அவனுடைய தலை  விளைந்த நெற்கதிரின் குனிவைப்போலிருந்தது.
கால்களை அவன் அப்படியும் இப்படியுமாக எடுத்து வைத்தான். தொடைகளை முன்பக்கமாக வளைத்து அந்தரங்க உறுப்பை மறைக்க முயற்சித்தான். அவனுடைய இரு பக்கத் தொடை சப்பைகளும் உள்ளூரக் குழி விழுந்துபோயிருந்தன. வயிறு சுருக்கம் விழுந்துபோய் விலா எலும்புகள் அகடு, முகடுகளாக இருந்தன.  
அந்தரங்க உறுப்பை மறைத்தாக வேண்டிய இரண்டு கைகளும் பின்பக்கம் ஒரு நீளக் கத்தல் துணியைக்கொண்டு இறுகக்கட்டப்பட்டிருந்தன. மொத்தத் துணியும் கைகளில் இறுக சுற்றப்பட்டிருந்ததால் அது பார்க்க பிரிமணைப் போலத் தெரிந்தன. அவனுடையக் கண்கள் ஒரு காவித்துண்டால் இறுகக்கட்டப்பட்டு பிடறிப்பக்கம் ஆட்டுக்கால் முடிச்சிட்டிருந்தார்கள். இரண்டு முடிச்சுகள் போக மீதத்துணி பூனை வாலினைப்போன்று தொங்கிக்கொண்டிருந்தது.
ஒரு கல்லூரி மாணவனுக்குரிய மிடுக்கும், துடிப்பும் அவனிடமிருந்தது. நடுத்தரக் குடும்பத்திலிருந்து ஒரு படிக் கீழான குடும்பத்தைச் சார்ந்தவனாகத் தெரிந்தான். தினக்கூலி அல்லது வார சம்பளங்களில் வயிற்றைக் கழுவி ஊற்றும் வறுமை அவனது முகத்தில் தெரிந்தது.
அவன் பார்க்க அப்பாவியாக இருந்தான். வரும் வழியிலோ அல்லது ஒரு கூட்டத்திலிருந்தோ அவனை மட்டும் தனியாகக் கடத்தி வாய்ப்பொத்தி, கண்களைக்கட்டி தூக்கி வரப்பட்டவனைப்போலத் தெரிந்தான். அவன் உடுத்தியிருந்த ஆடை அவசரக்கதியில் கழட்டி உருவப்பட்டு தூரத்தில் தூக்கி எறியப்பட்டிருந்தது. கீழாடை கறுப்பும் சாம்பலும் இரண்டறக் கலந்த ஜீன்ஸாக இருந்தது. ஜட்டி வெளிர் மஞ்சள் நிறத்திலும் ஜட்டியின் தொடை விளம்புகளில் கார்பன் துணுக்கு படிகம் போல அழுக்குப்படிந்துபோயிருந்தது. மேலாடை சிவப்பு நிறத்தினாலான பனியனாக இருந்தது. அதில் பிடல் காஸ்ட்ரோ, சேகுவாரே-வின் முகங்கள் பதிக்கப்படவில்லை என்றாலும் பனியனின் அடர் சிவப்பு பார்க்க கம்யூனிஸ்ட்க்குரிய மச்சம் அல்லது தழும்பாகத் தெரிந்தது. அவன் ஒரு மூத்திரச்சந்தினையொட்டிய ஒரு இருண்ட அறைக்குள் நிற்க வைக்கப்பட்டிருந்தான். மூத்திரம், பீ , எலி செத்த வாடைகள் மூக்கைத்துளைத்தன. அத்துடன் ஒரு துரு நாற்றம் நுரையீரலைப் பிசைந்தெடுத்தது. அந்த நாற்றத்திற்கிடையில் பெரும் முயற்சி எடுத்து மூச்சொரிந்தவனாக அவன் இருந்தான். அவனுடைய கால்கள் தொடை வரைக்கும் தடதடத்தப்படி இருந்தன. அவனுடைய நாசியிலிருந்து கக்கிய மூச்சு அனல் மூச்சாக இருந்தது. அவனது நெஞ்சுக்குழியும் வயிறும், மார்பும் மேலே ஏறி இறங்கின.
அவனைச்சுற்றி பத்து பேர் நின்று கொண்டிருந்தார்கள். அத்தனைப்பேர் கைகளிலும் கணுக்களுடன் கூடிய உருட்டுக்கட்டை இருந்தன. தலையில் காவித் துண்டை இறுகக்கட்டி முடிச்சை வலது பக்கக் காதுக்கு அருகில் சற்று மேலே முடிச்சிட்டிருந்தார்கள். முடிந்தது போக மிச்சத்துணி குரங்கு வாலினைப்போலத் தொங்கிக்கொண்டிருந்தது.
அவர்கள் பார்க்க ஆக்ரோஜமாகவும், விகற்பமாகவும் தெரிந்தார்கள். ஒரு வேட்டை நாய்க்குரிய பசி அவர்களின் நாசியின் நுனியில் இருந்தது. அவர்கள் உருட்டுக்கட்டையை உள்ளங்கையில் தாங்கி சுற்றிக்கொண்டிருந்தார்கள்.
ஒருவன் அவனது முகத்தில் தண்ணீரைப் பீய்ச்சி அடித்தான். தண்ணீர் அவனது முகத்தில் தெறித்ததும் அவன் திடுக்கிட்டான். தலையை நாலாபுறமும் சிலுப்பி தண்ணீரிலிருந்து விலகிக்கொள்ள தலையைச் சுழற்றினான். இரண்டு பேர் கையில் வைத்திருந்த உருட்டுக்கட்டையை கட்டப்பட்டிருந்த கைகளுக்குள் திணித்தார்கள். அவன் மொத்தப்பலத்தையும் கொடுத்து விசும்பினான். உடம்பை நாலாபுறமும் திருப்பி எம்பிக்குதித்தான். ஒருவன்  அவனது கையை இறுகப்பிடித்துக் கொள்ள மற்றொருவன் கட்டையை அவனது கைக்குள் திணித்து பிட்டத்திற்கும் முதுகிற்குமிடையில் நேராக நிறுத்தி பிட்டத்து முனையை வெளிப்புறமாக இழுத்தார்கள். அவனுக்குள் வலி எடுத்திருக்க வேணும்.  ஆனாலும் அவன் ஒரு சலனமுமில்லாமல் வெறுமென நின்றுகொண்டிருந்தான்.
ஒருவன் அவனது தலை முடியை இறுகப்பிடித்து தலையைப்பின்பக்கமாக இழுத்தான். தலை பின்னோக்கியும், நெஞ்சுடன் கூடிய வயிறு முன்பக்கத்திற்கும் சென்றது. அம்பு சொறுகப்படாத வில் வடிவத்திற்கு அவனுடைய மொத்த மேனியும் வந்திருந்தது.
ஒருவன் முகத்தில் தண்ணீர் அடித்தபடியே இருந்தான். ஒருவன் விரல்களைச் சுருட்டி, மடக்கி கட்டை விரலை விரல்களுக்குள் நுழைத்து முகத்தில் ஓங்கி  ஒரு குத்திட்டான். ஒரே குத்தில் அவனுடைய தாவங்கொட்டை மேல்நோக்கிப்போனது. அவனது பற்களின் வழியே இரத்தம் ஒழுகி வாயின் இரு பக்கம் விளிம்புகளில் வழிந்துக்கொண்டிருந்தது. அவன் நாவினால் வழியும் இரத்தத்தை வாங்கி எச்சிலோடு எச்சலாக இரத்தத்தைத் தொண்டைக்குள் இறக்கிக்கொண்டான். அவனது தொண்டை முடிச்சு மேலே கீழே ஏறி இறங்கியது.
ஒருவன் அவனது கன்னத்தைக்  கை விரல்களால் இறுகப்பற்றினான். கட்டை மற்றும் நடு விரல்களால் கன்னங்களை அழுத்தினான். அவனது வாய் ‘ ஆ....’வெனத்திறந்தது. நாக்கு மேல், கீழ் அன்னத்திற்கிடையே நீண்டுக்கிடந்தது. மேல் அன்னக் கடைப்பற்களில் ஒன்று ஆட்டம் கண்டு அதில் இரத்தம் வழிந்து நாக்கில் திவாலையாக விழுந்து எச்சிலோடு எச்சிலாக கலந்து நுனி நாக்கின் வழியே கீழ் அன்னத்திற்குள் விழுந்தது.
‘ சொல்லுடா.... பாரத் மாதா கி ஜே’ கண்களில் தீப்பறக்க, உதடுகள் படபடக்க, நாசியில் கோபத்தின் உச்சம் தெறிக்க அவன் அடித்தொண்டை அதிரக்கத்தினான்.
அவன் அதனை காதினில் வாங்கிக்கொள்ளவில்லை. வலியை, ரணத்தை மெல்ல உள்வாங்கி மண்டைக்குள் உட்கிரகித்தான்.
‘ பாரத் மாதா கி ஜே’
அவன் சொல்லவில்லை. அவனுடையக் கண்கள் கட்டப்பட்டிருந்ததால் அவனைச்சுற்றி எத்தனைப்பேர் நிற்கிறார்கள் என அவனால் கணிக்க முடியவில்லை. ஏன் அடிக்கிறார்கள்....எத்தனைப்பேர் அடிக்கிறார்கள்.... எந்த இடத்தில் நிறுத்தி அடிக்கிறார்கள்.... எவ்வளவு நேரம் அடிப்பார்கள்....எனத் தெரியாமலும் தெரிந்துக்கொள்ள முடியாமலும் அவன் நின்று கொண்டிருந்தான். எலும்பு போர்த்திய உடம்பானாலும் திடகாத்திரமாகவே அவன் நின்றுகொண்டிருந்தான். பட்ட மரத்தின் திடகாத்திரமாக அவனுடைய உடம்பு இருந்தது. அவனுடைய உதடுகள் சிறகு அறுபட்ட பட்டாம்பூச்சியின் இறக்கையைப்போல பரிதவித்தன. இதயம் ‘திடும்....திடும்...’ என அடித்துகொண்டது. என்னத்தையோ சொல்லி அவனுக்குள் முணுமுணுத்தபடி இருந்தான். தலையை பிடியிலிருந்து விடுவித்துக்கொள்ளும் பொருட்டு தலையை முன்பக்கமாக இழுத்தான். மற்றொருவன் அவனது பிடறியை ஒரு கையால் பிடித்துகொண்டு மறு கையால் அவனது முகத்தில் ‘ நொங்’ கென்று ஒரு குத்திட்டான். அவன் வலிப்பொறுக்க முடியாமல் ‘ பெஅ.......’வெனக் கத்தினான்.
முதலில் குத்தியவன் அடுத்து குத்தியவனைப்பார்த்து சொன்னான் ‘ நான் சொன்னேன் இல்லையா.......இவன் பெரியார் அம்பேத்கார் வட்டத்தைச் சேர்ந்தவன்னு. பார்த்தீயா...பெஅ...எனக் கத்துறான்....‘ என்றவாறு  அவன் மற்றவர்களை வெறிநாய்க்குரிய கொலை வெறியுடன் பார்த்தான். அத்தனைப்பேரும் அவனுடைய கண்டுப்பிடிப்பை பெரிதாக மெச்சி ஆமோதித்தார்கள். ஒருவன் மட்டும் பார்வையால் மறுத்தான். ‘ நீ வா...இவனைப்பிடி... நானொரு குத்து விட்டுப்பார்க்கிறேன் ’ என்றவாறு அவன் முன் பக்கமாக வந்தான். விரல்களை மடக்கி கண் கட்டப்பட்டிருந்தவனின் முகத்தில் ஓங்கி பலம் கொண்ட மட்டும் ஒரு குத்திட்டான்.
‘ நங்’
‘ பெஅ....’
‘ நங்’
‘ பெஅ...’.
  அவன் அப்படி அலற, அலற,... மற்றவர்களின் முகம் கோபத்தால் சிவந்தது. ஒருவன் கையில் வைத்திருந்த உருட்டுக்கட்டையால்  இரத்தம் ஒழுக நின்றுக்கொண்டிருந்தவனின் வயிற்றில் ஓர் அடி வைத்தான்.
‘ பெஅ...’
இன்னொருத்தன் அவனது தொடையைக்கடித்தான்.
‘ பெஅ...’
இன்னொருவன் நாலாபுறமும் எதையோத் தேடி ஒரு குச்சியை எடுத்து வந்து அவனுடைய விரல்களுக்கிடையில்  நுழைத்து ‘ சொல்....பாரத் மாதா கி ஜே...’ என்றவாறு பற்களைக்கடித்துகொண்டு வலு உள்ளமட்டும் நெறித்தான். அவன் வலிப்பொறுக்க முடியாமல் ‘ பெஅ...’எனக் கத்தினான்.
முகத்தில் ஒரு குத்து. விழுந்தது.
‘பெஅ...’
கன்னத்தில் ஒரு அறை.
‘பெஅ...’
அவனைச்சுற்றி நின்றுக்கொண்டிருந்த கும்பல் ஒருவரையொருவர் பார்த்துகொண்டார்கள். கோபத்தால் முகம் சிவந்தார்கள். உருட்டுக்கட்டையால் கால் விரல்களில் ‘நங்’கென்று  வைத்தார்கள்.
‘ பெஅ...’ என அவன் வாயிலிருந்து எச்சிலும் இரத்தமும் ஒழுகக் கதறினான்.
ஒருவன் அவனது குரல் வளையில் கையைக்கொடுத்து ஒரே வீச்சில் தள்ளிக்கொண்டு சுவற்றின் மீது முட்டினான். ‘ சொல்லுடா....பாரத் மாதா கி ஜே’
அவனது கண்களில் இறுகக்கட்டப்பட்டிருந்த காவித்துணி நனைந்து கண்ணீர் கன்னங்களில் வழிந்துகொண்டிருந்தது. ‘ ஈனப்பயலே...உனக்கு பெஅ வாசகர் வட்டம் ஒரு கேடு....! ம்....உங்க வட்டத்தில எத்தனைப்பேரடா இருக்கீங்க.....? எவன்டா தலைவரு....நீ என்னப்பொறுப்புல இருக்கே......?’ என்றபடி அவன் கையில் வைத்திருந்த உருட்டுக்கட்டையால் தாவங்கொட்டையில் ஓர் இடி இடித்தான். வாயிலிருந்து ரத்தம் வழிய அவன் ‘ பெஅ...’ என அலறிட்டான்.
‘ பெஅ....எனச் சொல்லாதே....’
‘பெஅ...’
‘ சொல்லாதே...’
‘ பெஅ...’
‘ சொல்லாதே...’
‘ பெஅ....’
‘ சொல்லாதே....’
‘ பெஅ...’
ஒவ்வொரு   ‘சொல்லாதே...’விற்கும் ஒவ்வொரு அடி விழுந்தது. அவன் ஒவ்வொரு அடியையும் வாங்கிக்கொண்டு ‘ பெஅ..பெஅ...பெஅ....பெஅ.....’ எனத் தொண்டை நாண் அறுகக் கத்தினான்.
அவனை ஐந்து பேர் இறுகப்பிடித்துகொண்டிருந்தார்கள். மொத்தப்பலத்தையும் கொடுத்து அவன் விசும்பினான். ‘மாக்’கென்று குதித்தான். இரண்டொரு  முறை மேலும் கீழுமாகக்குதித்து தரையில் குப்புற விழுந்தான். அவனது கால்கள் இரண்டும் மேலே தூக்கிக்கொண்டிருந்தன. ஒரு காலினை ஒருவனும் மற்றொரு காலினை இன்னொருத்தனும் முரடடுத்தனமாகப் பிடித்தார்கள். பலம் கொண்ட மட்டும் கணுக்காலைப்பிடித்து நெறித்து வளைத்து ஒடித்தார்கள். அவன் ‘ பெஅ.....’ வென அலறினான்.
‘ பாரத் மாதா கி ஜே’
‘ பாரத் மாதா கி ஜே’
‘ பாரத் மாதா கி ஜே’
மரம் முறிவதைப்போல அவனது கணுக்கால்கள் முறிந்தன. ஒவ்வொரு முறிவின் போதும் அழுகை விம்பிட அவன் அலறினான்.
‘ பெஅ...
பெஅ....
பெஅ...’
அவனது கால்களை முறித்துகொண்டிருந்தவர்கள் அவர்களது கைகள் வலிக்க அவனை அப்படியே கிடத்திவிட்டு நாலடித்தூரம் தள்ளிநின்றார்கள். பிறந்த மேனியில் குப்புறக்கிடந்தவன் பிட்டத்தை முறுக்கிக்கொடுத்தான். இரண்டு பிட்டங்களும் திராவிடக்காளையின் திமிலைப்போல குலுங்கி ஆட்டம் கண்டன. ஒருவன் அந்தப்பிட்டத்தில் தண்ணீர் ஊற்றினான். இன்னொருத்தன் குனிந்து அவனது காதருகேச் சென்று  ‘ இனி பெஅ வாசகர் வட்டத்திற்குப் போக மாட்டேனுச்சொல்லு....’ என்றவாறு அவனது காதிற்குள் முழங்கினான்.
அவன் ஒரு அசைவுமில்லாமல் அப்படியே படுத்துக்கிடந்தான். ஒருவன் கையில் வைத்திருந்தத் தடியால் திமில் போலிருந்த பிட்டத்தில் ஓங்கி ஓர் அடி வைத்தான். அப்பொழுதும் அவன் ‘பெஅ...’ என்றான். விழுந்த அடியில் பிட்டங்கள் சேவல் கொண்டை அளவிற்கு சிவந்து போயிருந்தது. வலியால் உடம்பைக்குலுக்கி இடது வலதாக உருண்டான். கண்களை இறுகக் கட்டியிருந்த துணி மெல்ல அவிழ்ந்துகொண்டு வந்தது. ஒருவன் அவனது தலையை ஓங்கி மிதித்தான். இடதுப் பக்கமாக அவனது தலை சாய்ந்திருக்க அவனது கடவாய் வழியே இரத்தம் ஒழுகிக்கொண்டிருந்தது. ஒருவன் அவிழ்ந்தத் துணியை இறுகக்கட்டினான். அவனைச்சுற்றிருந்தவர்கள் அவனிடமிருந்து விலகி நின்றார்கள். குப்புறப்படுத்திருந்த அவன் பின்னால் இறுகக்கட்டப்பட்டிருந்த கையை மெல்ல அசைத்து தரையில் ஊன்றி எழுந்திருக்க முயற்சித்தான். அவனால் எழுந்திருக்க முடியவில்லை. கால்களும், கைகளும் தடதடத்தன. தொடையில், பிட்டத்தில் முழங்கால்களில் ரத்தம் சொட்ட தசைகள் கிழிந்துத் தொங்கின.
அவன்  மெல்ல தன்னைப் புரட்டிக்கொடுத்தான். முதுகைத் தரையில் சாய்த்து கால்களை ஒன்றுப்பின் ஒன்றாக மடக்கி  இடதுப்பக்கமாகத்திரும்பி முதுகை சற்று எம்பிக்கொடுத்து முழங்காலிட்டான். இரு கைகளையும் தரையில் ஊன்றிருந்தவன் ஒரு கையை மெல்ல எடுத்து ஊன்றி மறு கையை முழங்காலுக்குக் கொடுத்து தத்தி, தத்தி மெல்ல எழுந்தான். அவனது கண்களில் கண்ணீர் சன்னமாக இறங்கிக்கொண்டிருந்தது. வாயிலிருந்து வழிந்த ரத்தம் மார்பில் தெறித்து வயிற்றில் வழிந்து  தொடை வழியே தரையில் விழுந்துத் தெறித்தது.
கையில் உருட்டுக்கட்டை வைத்திருந்த ஒருவன் கட்டையை கீழே கடாசி விட்டு  பிடறி மயிற்றை பற்றி முன்பக்கமாகத் தள்ளி ‘ இனி நீ... பெஅ வட்டத்திற்கு போவீயாடா....’ என்றவாறு சுவர் வரைக்குமாகத் தள்ளிக்கொண்டுப்போய் சுவற்றில் ‘மட்...மட்..மட்...மட்...மட்.....மட்..’டென முட்டினான். ஒவ்வொரு முட்டின் போதும் அவன் ‘பெஅ.....

பெஅ...
பெஅ...
பெஅ...
பெஅ.....
பெஅ....’ என்றவாறு அவன் அலறினான். உடம்பைக்குலுக்கி வெதும்பினான். அவனைச்சூழ்ந்து நின்ற கும்பலின் கையில் வைத்திருந்த உருட்டுக்கட்டை அவர்களின் பிடியிலிருந்து கீழே விழுந்தது. இன்னும் எவ்வளவோ அடியை வாங்குமளவிற்கு அவனிடம் வலு இருந்தாலும் அவனை இதற்கு மேலும் அடிக்க அவர்கள் திராணியற்று நின்றார்கள். அவர்களின் மொத்த உடம்பும் வியர்த்துக்கொட்டியிருந்தது. கீச், மூச்...வாங்கிக்கொண்டிருந்தார்கள்.
புறங்கைகளால் வியர்வையைத் துடைத்தெடுத்தார்கள். ஒருவரையொருவர் பார்த்துகொண்டார்கள். மெல்ல முணுமுணுத்துகொண்டார்கள்.
ஒருவன் அவனது முகத்தில் தண்ணீர் தெளித்தான். மற்றவர்கள் அவனை  பிறந்த மேனியுடன் தூக்கினார்கள். உருட்டுக்கட்டையை அள்ளினார்கள். அவர்கள் சற்று முன் வந்திருந்த ஆட்டோவில் முதலில் உருட்டுக்கட்டைகளை அடுக்கினார்கள். அதன் மேல் அவனைக் கிடத்தினார்கள்.
ஆட்டோ வந்திருந்தப் பாதையில் பயணித்தது. அந்த மத்தியப் பல்கலைக்கழகம் சுற்றுச்சுவரையொட்டிய ஒரு குறுகலான பாதைக்குள் நுழைந்தது..
ஓரிடத்தில் ‘ பெஅ வாசகர் வட்டம்’ என்றொரு ஒரு பதாகை இருந்தது. அந்த இடத்தில் ஆட்டோ ஓரிரு நொடிகள் நின்றது. ஒருவன் பொதி மூட்டையைப்போலக் கிடந்தவன் மீது ஒரு உதை விட்டான். இரத்தமும் சகதியுமான அவன் ஆட்டோவிலிருந்து விழுந்து உருண்டான்.
‘ பாரத் மாதா கி ஜே...’ என்றதும் ஆட்டோ புழுதியை வாறி தன் தலையில் கொட்டிக்கொண்டு அந்த மங்கியப் பொழுதிற்குள் போய் மறைந்தது.
தெருவோர மக்கள் ஓடிவந்தார்கள். பிறந்த மேனியாகக் கிடந்த அவனைத் தூக்கினார்கள். கைக்கட்டு, கண் கட்டுகளை அவிழ்த்து விட்டார்கள். அவனது மேனியெங்கினும் ரத்தம் ஒழுகிக்கொண்டிருந்ததைத் துடைத்தார்கள். முகம் வீங்கி, விழிகள் பிதுங்கிக்கொண்டிருந்ததில் அவன் யாரென அவர்களால் கண்டறிய முடியவில்லை.
அவன் தடுமாற்றத்துடன் மெல்ல எழுந்தான். கைகளை அந்தரங்க உறுப்பிற்குக் கொடுத்து கூனிக்குறுகி நின்றான்.
. ‘ தம்பி...நீ யாரு....?, நீ என்னே செய்தாய்...? உன்னை யார் அடிச்சது....?, எங்கே வைத்து அடிச்சாங்க.....?’
அவன் அந்தரங்கத்திலிருந்து கைகளை எடுத்து நாலாபுறமும் அசைத்து அவனுடைய மொழியில் விளக்கத்தொடங்கினான்.
‘ பெஅ.....
பெஅ......
பெ... பெ...பெ...
அ... அ.... அ....
பெஅ ’.

இரோம் ஷர்மிளா - ஒரு பெண் புலியின் பொதுவழிப்பாதை

சிகரம் 15 - ஆம்  ஆண்டு இலக்கிய போட்டிகள்  சிறுகதை / கவிதை / கட்டுரை  முதல் பரிசு ரூ 1000/ இரண்டாம் பரிசு 750/ மூன்றாம் பரிசு 500 படைப்...